اسلامي سرچينو

    1. home

    2. article

    3. سورة الدخان(پښتو ژباړه)

    سورة الدخان(پښتو ژباړه)

    سورة الدخان(پښتو ژباړه)
    Rate this post

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
    حم ﴿١﴾
    حم
    وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿٢﴾
    قسم دى پردغه كتاب ښكاره كوونكي ( دديني احكامو)
    إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ﴿٣﴾
    چې بيشكه مونږنازل كړى مودى هغه په شپه بركتناكه كې . بيشكه مونږيوويروونكي ( په راليږلوددغه قرآن ) .
    فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿٤﴾
    په دغه ( شپه ) كې بياناوه شي بيلاوه شي هركارحكمتناك
    أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٥﴾
    داسې ټينګ چې نه بدليږي ) . حكم له نزده زمونږ بيشكه مونږيوليږونكي ( درسولانو) .
    رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٦﴾
    لپاره درحمت ( اومهربانۍ پرخلكو) له رب ستابيشكه الله همدى ښه اوريدونكى د( ټولو) اقوالوښه عالم ( په ټولواحوالو) .
    رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ﴿٧﴾
    ( رحمت دى ټولوته له طرفه د) رب دآسمانواورب (دځمکې ) او( رب د) هغوشيانوچې په منځ ددوى كې دى كه چيرې يې تاسې يقين كوونكي (نويقين وكړۍ چې محمددالله رسول دى ) .
    لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾
    نشته لائق دعبادت بل هيڅوك مګرهمدى دى چې ژوندى كوي او وژل كوي ( دغه الله ) رب ستاسې دى اورب دپلروړومبنيوستاسې دى .
    بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿٩﴾
    ( يقين نه كوي ) بلكې دوى په شك كې دي (له بعث نه ) چې لوبې مسخرې كوونكي دي ( په مؤمن به شيانو) .
    فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ﴿١٠﴾
    پس منتظراوسه ( اى محمده ! دوى ته ) په هغه ورځ چې راشي داآسمان په لوګي ښكاره سره
    يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١١﴾
    چې پټ به كړي ټول مخلوق ( وبه وايي دوى ) دغه عذآب ډيردردناك دى .
    رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿١٢﴾
    اى ربه زمونږلرې كړه له مونږدغه عذآب بيشكه مونږايمان راوړونكي يو.
    أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ﴿١٣﴾
    اى ربه زمونږلرې كړه له مونږدغه عذآب بيشكه مونږايمان راوړونكي يو.
    ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ﴿١٤﴾
    چيرته به نفع ورسوي دوى ته پنداخيستل (پس دعذاب له نزوله ) حال داچې په تحقيق راغلى ؤ دوى ته رسول ښكاره بيانوونكى
    إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ﴿١٥﴾
    بياهمداسې وګرځيدل دوى له هغه ( اجابت درسول نه ) او وويل ( كفارو) ده ته ښوونه كړى شوې ده ( دقرآن له بل چانه ) ليونى دى .
    يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ﴿١٦﴾
    بيشكه مونږلرې كوونكي يوددغه عذآب ( په دعاء دنبي ) لږمدت بيشكه تاسې ( بيرته) ګرځيدونکى ئې ( کفرخپل ته )
    وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿١٧﴾
    ( ياده كړه ) هغه ورځ چې وبه نيسومونږ ( دغه كفار ) په نيولوسختولويوسره بيشكه مونږانتقام اخيستونكي يو( په دغه ورځ كې ) .
    أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٨﴾
    اوخامخاپه تحقيق ازمويلى وومونږپخوالدينه قوم دفرعون اوراغلى ؤ دوى ته رسول ( موسى ) عزتمند ( په نزددالله ) .
    وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ﴿١٩﴾
    ( اووويل موسى فرعونيانوته ) چې وسپارۍ تاسې په ماباندې بندګان دالله بيشكه زه تاسې ته رسول مكرم امانت ګريم
    وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ﴿٢٠﴾
    اوكه ايمان نه راوړۍ تاسې ( اى فرعونيانو! ) پرماپس په څنګ شۍ ( له ماپريږدۍ ما) .
    وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ﴿٢١﴾
    نو دعاء وكړه ( موسى ) رب خپل ته داسې چې بيشكه دغه ( قبطيان ) يوقوم دى ګنهګاران ( كافران )
    فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ﴿٢٢﴾
    نو دعاء وكړه ( موسى ) رب خپل ته داسې چې بيشكه دغه ( قبطيان ) يوقوم دى ګنهګاران ( كافران )
    فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ﴿٢٣﴾
    ( نوو فرمايل الله موسى ته چې ) پس بوځه بندګان زما( سبطيان ) دشپې بيشكه تاسې متبوع يۍ ( دقبطيانو) .
    وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ﴿٢٤﴾
    اوپريږده بحرسيندولاړ( ساكن كوڅې کوڅې ) بيشكه دوى لښكردى ډوب كړى شوى .
    كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿٢٥﴾
    څومره ډيرپريښودل دوى له باغواو( له ) چينو( داوبو)
    وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿٢٦﴾
    او( له ) فصلواوځايونه عمده مخصوص ښائسته
    وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ ﴿٢٧﴾
    او( له ) نعمتو( اوله هسې دهوسائى سامان) چې وودوى په هغو(نعمتونو)كې خوشال خوندور
    كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ﴿٢٨﴾
    همداسې ( هلاك كوومونږله مكذبينو) اوپه ميراث مووركړل (دغه ټول شيان) قوم بل (سبطيانو)ته
    فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ﴿٢٩﴾
    پس ونه ژړل پردوى ( ياپرهلاك ددوى ) باندې آسمانواوځمكې اونه وودوى مهلت وركړى شوي
    وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ﴿٣٠﴾
    اوخامخاپه تحقيق نجات مووركړبني اسرائيلوته له عذاب. سپكوونكي ( دقبطيانو)
    مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ ﴿٣١﴾
    چې له ( طرفه د) فرعون وو( چې مجسم مصيبت اوآفت وو) بيشكه دغه ( فرعون ) ووسركشه لوى متكبر له مسرفينوله حده تيريدونكي سرغړوونكى ( په شرك كې )
    وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿٣٢﴾
    اوخامخاپه تحقيق غوره كړي مووودغه ( بني اسرائيل ) په علم خپل پرخلقو( دزمانې ددوى )
    وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ ﴿٣٣﴾
    اوورموكړ دوى ته له دلائلو( دقدرت خپل په لاس دموسى ) هغه ( نعمت ) چې په هغوكې ازموئښت مددؤ ښكاره
    إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ ﴿٣٤﴾
    بيشكه دغه ( كفار) خامخاوايي
    إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ ﴿٣٥﴾
    چې نه دى دغه عاقبت زمونږمګرهمداړومبى مرګ زمونږدى ( په دنياكې ) اونه يومونږراپورته كړى شوي ( له قبورو) .
    فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿٣٦﴾
    پس ( ژوندي ) راولۍ پلرونه زمونږكه چيرې يۍ تاسې صادقين رښتينې (په دغه ويناخپلې كې )
    أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ﴿٣٧﴾
    ( نوفرمايي الله چې ) آيادغه ( قريش ) غوره دي ( په مال اوقوت كې ) كه قوم د( تبع )؟ اوهغه كسان چې پخواتيرشوي وولدغه( قوم دتبع لكه عاداوثمودبلكې قوي نه ووپه مال اوقوت نوسره له هغه هم ) هلاك كړل مونږدوى بيشكه دوى ووګنهګاران ( كافران منكران له بعثه اوله قيامته ) .
    وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿٣٨﴾
    اونه دي پيداكړي مونږآسمانونه اوځمكه اوټول هغه شيان چې په منځ ددغودواړوكې دي حال داچې لوبې كوونكي يو( يعنې عبث )
    مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾
    نه دي پيداكړي مونږدغه دواړه مګرپه حقه سره وليكن زياتره ددغو( مشركانو) نه پوهيږي ( په دې چې فعل دحكيم هيچيرې له حكمته خالي نه وي )
    إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٠﴾
    بيشكه ورځ دفيصلې ( قيامت په منځ دخلكوكې ) وعده ( دجمع كولو) ددوى ده دټولو( چې په دغه ورځ كې دټولوحساب په يوه وخت كې كيږي ) .
    يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ﴿٤١﴾
    هغه ورځ چې دفع به نشي كولى هيڅ دوست خپلوان له دوست خپلوان خپل څخه هيڅ شى ( له عذابه ) اونه به لدوى سره ( له كوم طرفه ) مددوكړى شي ( اونه مرسته رسيداى شي )
    إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾
    مګرهغه څوك چې رحم پرې وكړي الله ( چې مؤمنان دي ) بيشكه الله همدى دى ښه غالب قوي ( په انفاذداحكامو) ډيررحم والا( په انعام داجراوثواب سره ) .
    إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾
    بيشكه ( ميوه د) ونې دزقوم
    طَعَامُ الْأَثِيمِ ﴿٤٤﴾
    طعام خواړه د( ډيرولويو) كنهګارانو( كافرانو) دى .
    كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ﴿٤٥﴾
    په شان دمس ( اوژيړ) ويلي كړى شوي ( تورې خټې دتيلو) چې ايشيږي په ګيډوكې
    كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ﴿٤٦﴾
    په شان دايشيدلو اوبوخوټيدونكيو
    خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ ﴿٤٧﴾
    ( وبه فرمايي الله خازنانوددوزخ ته چې ) ونيسۍ دى پس راكاږۍ دى برابرمنځ ددوزخ ته .
    ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ﴿٤٨﴾
    بيا ورتويې كړۍ پاس پرسردده له عذابه دايشيدلواوبو.
    ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾
    (وبه ويل شي ده لره ) وڅكه ( دغه عذاب ) بيشكه ته همدغه ته عزتمن غټ مشر( كافر) وي ( پزعم خپل ) .
    إِنَّ هَٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ﴿٥٠﴾
    بيشكه چې دغه عذاب هغه دى چې وۍ تاسې چې په ده كې به موشك كولو .
    إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿٥١﴾
    بيشكه چې متقيان به په ځاى دامن كې وي ( له ټولومكروهاتو) .
    فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿٥٢﴾
    په جنتواوچينوكې
    يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ ﴿٥٣﴾
    چې اغوندي به ( دوى جامې ) له وريښمونازكواوله وريښموپيرړوپه دې حال كې چې سره مخامخ به ناست وي .
    كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ﴿٥٤﴾
    همداسې به وي ( بې تغيره اوبې تبديله ) اوملګرى به كړومونږدوى له پيغلوسپين پوستوغټو( ښائسته ) سترګوسره .
    يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿٥٥﴾
    غواړي به دوى په دغه ( جنت ) كې له هرقسم ميوې حال داچې په امن كې به وي له ( انقطاع اوضرر دميوواوهرمكروه نه ) .
    لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿٥٦﴾
    نه به څكي دوى په دغه جنت كې مرګ مګرخوهغه مرګ ړومبنى ( چې تيرشوى دى په دنياكې ) . او وبه ساتي ( الله ) دوى له عذابه ددوزخ نه
    فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٥٧﴾
    له جهته دفضل له طرفه درب ستادغه ( انعام اواكرام ) همدابرى دى ډيرلوى .
    فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٥٨﴾
    پس بيشكه همداخبره ده چې آسان كړى مودى دغه ( قرآن ) په ژبه ستالپاره ددې چې دوى پندواخلي ( ښه پرې وپوهيږي اوايمان پرې راوړي ) .
    فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ﴿٥٩﴾
    پس منتظراوسه ته ( هلاك ددوى ته ) بيشكه دوى هم منتظردي ( هلاك دتاته ) .