اسلامي سرچينو

    1. home

    2. article

    3. سورة الزخرف(پښتو ژباړه)

    سورة الزخرف(پښتو ژباړه)

    سورة الزخرف(پښتو ژباړه)
    Rate this post

    حم ﴿١﴾

    حم

    وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿٢﴾

    قسم دى په دغه كتاب روښان بيانوونكي

    إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٣﴾

    چې بيشكه مونږګرځولى مودى دغه ( كتاب ) قرآن په عربي ژبه لپاره ددې چې تاسې پرې وپوهيږۍ ( عقل پكې وچلوۍ ) .

    وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ﴿٤﴾

    اوبيشكه دغه كتاب ( ثابت دى ) په اصل دكتاب ( لوح محفوظ ) كې په نزدزمونږخامخاخاونددلوئى مرتبې مستحكم دى

    أَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِينَ ﴿٥﴾

    اياپس بندكړو( وګرځوو) له تاسې دغه ذكرپند( قرآن ) بنديدل ( ګرځيدل ) لدې سببه چې يئ تاسې يوقوم مسرف له حده تيريدونكى ( مشركان چې پرې نه راوړۍ ايمان ) .

    وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ ﴿٦﴾

    اوڅومره ډيرمو ليږلي دي له انبياؤڅخه په پخوانيو( خلقوكې )

    وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٧﴾

    ا ونه به راته دوى ته هيڅ نبي مګرووبه هغوى چې په هغه ( نبي ) پورې به يې مسخرې كولې .

    فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

    پس هلاك كړل مونږهغه ( پخواني خلك چې ) سخت تر( ؤ) له دوى نه له جهته دقوة اوتيرشوي دي ( څوځايه په قرآن كې ) مثل صفت دړومبنيوخلكو ( چې اهلاك اوتعذيب وو ) .

    وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ﴿٩﴾

    اوقسم دى خامخاكه چيرې پوښتنه وكړې ته لدغوكفاروچې څوك دى هغه ذات چې پيداكړي يې دي آسمانونه اوځمكه ؟ نوخامخاوبه وايي دغه كفارهرومرو چې پيداكړيدي دا( ټول هغه الله چې ) ښه غالب قوي دى ( په انفاذداحكامو) ښه عالم دى

    الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠﴾

    ( فرمايي الله ) هغه ( ذات ) چې ګرځولى يې ده تاسې ته ځمكه فرش ( ځاى دقرار ) اوګرځولي يې دي تاسې ته په دې ځمكې كې لارې لپاره ددې چې تاسې سمه لاره ومومۍ ( مقاصدوخپلوته )

    وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ ﴿١١﴾

    اوهغه ( ذات ) چې نازلى كړى يې دي له ( طرفه ) دآسمانه اوبه په اندازه سره . پس ژوندي كړي دي مونږپه دغواوبوسره كلي مړه ( وچه كلكه ځمكه ) په شان ( ددغه ژوندي كيدلودځمكې ) راوبه اېستل شۍ تاسې ( هم بياژوندي له قبورو)

    وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ ﴿١٢﴾

    اوهغه ( ذات ) چې پيداكړى يې دي اصناف ( اوانواع دمخلوقاتو) ټول ددوى اوګرځولى يې دي تاسې ته له بيړيو( جهازو) اوله چارپايانوهغه چې سوريږۍ تاسې پرې ( په لنده اووچې كې )

    لِتَسْتَوُوا عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ﴿١٣﴾

    لپاره ددې چې سم برابركينۍ تاسې پرشاوو( دهريوه ) دهغه . بيايادكړۍ ( قلباً ) تاسې نعمت درب خپل كله چې برابركينۍ ( سواره شۍ ) پرهغه او ووايۍتاسې پاكي ده هغه ( لوى ذات ) ته چې مسخركړى يې دى مونږته دغه ( مذكورله مراكبونه ) اونه وو مونږده لره په ضبط ( اوقيد) كې راوستونكي ( په وس خپل سره ) .

    وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ﴿١٤﴾

    اوبيشكه چې مونږرب خپل ته خامخابيرته ورتلونكي يو( په سورلي دجنازو) .

    وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا ۚ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ ﴿١٥﴾

    اوګرځوى ( مقرروي كفار) الله ته له بندګانودده يوه برخه ( اولاد چې ملائكوته دالله لوڼې وايي ) بيشكه چې ( كافر) انسان خامخاناشكره دي ښكاره ،

    أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُمْ بِالْبَنِينَ ﴿١٦﴾

    آيا( وايۍ تاسې چې الله ) نيولى دى له هغه مخلوقه چې پيداكوي يې لوڼې ( چې اخس اوادني دى ) اوغوره كړى يې يۍ تاسې په زامنو( چې اشرف اواعلى دى له لوڼونه )

    وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ ﴿١٧﴾

    حال داهركله چې زيرى وركړى شي يوددوى ته په ( تولد د) هغه سره چې ګرځولى يې دى رحمن ته مثل ( اوشبيه نو) وګرځى مخ دده تك تور( له ډيره غمه ) حال داچې دى به ډك وي له غمه .

    أَوَمَنْ يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ ﴿١٨﴾

    ايا( مقرروي دوى الله ته ) هغه څوك چې لويولى شي په ګاڼو( كاليو) كې حال دا چې هغه په وخت دجګړوكې نشي ښكاره كولى ( بيانولى مطلب خپل ) .

    وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَٰنِ إِنَاثًا ۚ أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ ﴿١٩﴾

    اوګرځوي ( كفار) پرښتې هغه چې دوى عبادالرحمن دالله بندګان دي ښځې لوڼې دالله ) . اياحاضروو( دغه كفارپه وخت د) پيداكيدلوددغوپرښتوكې ( چې ښځې لورانې پيداشوي دي ) ژرده چې وبه كښلى شي شاهدي ددوى اوپوښتنه به هم وكړه شي ( په آخرت كې ) .

    وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَٰنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ ۗ مَا لَهُمْ بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ﴿٢٠﴾

    اووايي ( دغه مشركان ) كه اراده فرمايلې واى رحمن نوعبادت به مونه واى كړى ددغو( باطلو معبودانو ) . نشته دوى ته په دې ( ويناخپلې ) هيڅ قدرعلم پوه نه دي دوى مګردرواغ وايي ( خوشې چټي اټكلو نه چلوي ځكه چې الله راضي ندى په كفر)

    أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ ﴿٢١﴾

    آياوركړى مودى دوى ته كوم كتاب پخوالدغه ( قرآن )پس دوى په هغه كتاب منګولې خښوونكي ( حجت نيوونكي دي نده داسې)

    بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ ﴿٢٢﴾

    بلكې وايي دغه مشركان بيشكه مونږموندلي مودي پلرونه خپل پريوې لارې ( دين ) اوبيشكه مونږپرقدموددوى لاره موندونكي تلونکي يو( يعنې دهمغوخپلوپخوانيوپه پلوځواودغيرالله عبادت كوو) .

    وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ ﴿٢٣﴾

    اوهمداسې (ستاپه شان ) نه ووليږلي مونږپخواله تانه په هيڅ قريه كلي كې كوم ويروونكى ( له عذابه يعنې نبي ) مګروبه ويل هوسااونعمت لرونكيو( خلكودهغوكليو) بيشكه مونږچې يوموندلي مودي پلرونه خپل پريوې لارې اوبيشكه مونږپرقدموددوى اقتداء كوونكي تلونكي يو.

    قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آبَاءَكُمْ ۖ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ﴿٢٤﴾

    وبه ويل (نبي دوى لره) آياكوئ تاسې متابعت دپلروخپلو) اګركه راتله كړي دي ماتاسې ته په ښه لاره ښوونكي له هغه شي څخه چې موندلى دي تاسو پرهغه شي باندې پلرونه خپل . وبه ويل دوى بيشكه مونږچې يوپه هغه ( دين ) چې ليږلى شوي يۍ تاسې په هغه سره كافران يو.

    فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٥﴾

    پس انتقام موواخيست لدوى نه پس وګوره چې څرنګه وه عاقبت آخره خاتمه ددرواغجن ګڼونكيو( انبياؤ خپلوته )

    وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ ﴿٢٦﴾

    او( يادكړه ) هغه وخت چې وويل ابراهيم ( كله چې ووت له غاره ) پلارخپل ( آزر) ته اوقوم خپل ( نمروديانو) ته چې بيشكه زه بيزاره (جلايم ) له هغوبتانوچې تاسويې عبادت كوۍ

    إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ ﴿٢٧﴾

    مګرهغه الله چې پيداكړى يې يم زه پس بيشكه چې هغه ( الله ) به ثابت لري ماپه هدايت ( اودين خپل ) باندې .

    وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٢٨﴾

    اوګرځولى وه ( ابراهيم ) دغه كلمه ( دتوحيد) باقي پاتې كيدونكى په پشت اولادخپل كې لپاره ددې چې دوى بيرته راوګرځي ( توحيدته له شركه ).

    بَلْ مَتَّعْتُ هَٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُبِينٌ ﴿٢٩﴾

    ( دوى همغسې ونكړل ) بلكې نفعه وركړې وه مادغو( شركاؤ) ته اوپلرونوددوى ته ترهغه پورې چې راغى دوى ته حق ( دين قرآن ) اورسول ( محمد) ښكاره بيانوونكى ( دشرعيه وواحكامو دوى لره ) .

    وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ ﴿٣٠﴾

    اوڅه وخت چې راغى دوى ته حق ( دين قران ) وويل ( كفارو) داسحر( كوډي ) دي اوبيشكه مونږپردغه قرآن كافران يو( اونه يې منو).

    وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَٰذَا الْقُرْآنُ عَلَىٰ رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ ﴿٣١﴾

    او وويل ( كفارو) ولې نه نازلاوه شي دغه قرآن پريوه سړي له دغودووقريوڅخه ( چې مكه اوطائف دى چې دغه سړى هم ) ډيرلوى دى ( لكه وليدپه مكه كې اوعروه په طائف كې )

    أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ

    وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ﴿٣٢﴾

    ايادوى تقسيموي ويشي رحمت ( نبوة ) درب ستا( لكه چې دوى وايي ) . ( نه ده داسې بلكې پخپله ) مونږويشلى قسمت كړى مودى په منځ ددوى كې معيشت ددوى په دغه ژوندون لږخسيس كې اوپورته كړي مودي ځينې ددوى دپاسه دځينونورو په مرتبوكې لپاره ددې چې ونيسې ځينې ددوى ( چې غنيان دي ) ځينې نور( چې فقيران دي ) تابعان كاركوونكۍ اورحمت درب ستا( جنت ) خيرډيرغوره دى له هغو( اموالو) چې ټولوي يې دوى ( په دنياكې ) .

    وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ ﴿٣٣﴾

    اوكه نه واى دغه ( خطره ) چې شي داخلك ډله يوه ( متفق په كفر) نوخامخاګرځولى به موووهغه چالره چې كافركيږي په رحمن لپاره دكوټوددوى چتونه له سپينوزرواوزينه پائى ( به مې هم له سپينوزرو ورجوړولې څوپه هغوسره پردغو( كوټو) به ختلى دوى ( لپاره دحاجاتوخپلو)

    وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ ﴿٣٤﴾

    اولپاره دكوټوددوى ( دسپينوزرو) درواوزې به وى اوتختونه ( به وودسپينوزرو) چې پرهغوبه يې تكيى وهلى وى دوى او( له ) سروزرو( نوردزينت شيان به مې هم ورلره وركړي ؤ ) .

    وَزُخْرُفًا ۚ وَإِنْ كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٣٥﴾

    اونه دي داټول ( مذكوره شيان ) مګرمتاع نفعه ده ددغه ژوندون لږخسيس ، اومتاع نفعه د) آخرت ( جنت ) په نزددرب ستالپاره دمتقيانودى .

    وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴿٣٦﴾

    اوهرڅوك چې اعراض كوي ( سترګې پټوي ) له ذكريادولو( دقرآن ) درحمن نه نو مسلط به كړو مونږ پر هغه باندې يوشيطان پس هغه به لده سره ( دائمې ) ملګرى وي ( چې يې لمسوي ګناهونوته او لغزوي يې له سمې ليارې نه )

    وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ﴿٣٧﴾

    اوبيشكه دغه ( شيطانان ) خامخااړوي دغه خپل ملګرى له ليارې ( دحق ) اوګمان كوي ( دغه سترګې پټوونكي كفارله حقه ) داسې چې بيشكه دوى دسمې لارې موندونكي دي .

    حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ ﴿٣٨﴾

     ترهغه پورې چې راشي مونږته نووبه وايي ( دغه اعراض كوونكي خپل ملګري ته ) كشكې چې وي په منځ زمااوپه منځ ستاكې لريوالى له مشرقه ترمغربه پس بدملګرى ( يې ته زما) .

    وَلَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٩﴾

    اوله سره به څه فائده ونه رسوي تاسې نن ورځ ( لدې جهته ) چې ظلم كړى دى تاسې ( په شرك سره ) داچې بيشكه تاسې ( سره له ملګروخپلو) په عذاب كې سره شريكان يۍ ( لكه په كفركې سره شريكان وۍ )

    أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿٤٠﴾

    اياپس ته به ( اى محمده ! ) آورول وكړې كڼوته ياسمه لاره به وښيې ړندوته اوهغه چاته چې وي په ګمراهۍ ښكاره كې

    فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ﴿٤١﴾

    پس كه بيول وكړومونږخامخاپتاسره ( په خوادتعذيب دمنكرينو) نو بيشكه مونږلدوى نه انتقام اخيستونكي يو( په آخرت كې )

    أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ﴿٤٢﴾

    يابه وښيوتاته ( په حيات ستاكې ) هغه ( عذاب ) چې وعده يې كوولدوى سره پس بيشكه مونږ په ( عذاب د) دوى قادريو( په هرحال كې )

    فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿٤٣﴾

    پس منګلې خښې كړه ( ښه عمل وكړه ) په هغه ( قرآن ) چې وحى كړى شوى دى تاته ( اى محمده ! ) بيشكه ته پرلارې سمې روان يې ( نوژربه مطلب ته ورسيږي ) .

    وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ ﴿٤٤﴾

     اوبيشكه دغه ( قرآن ) ذكرپند( شرف عزت ) دى تاته ( اى محمده ! ) اوقوم ( امت ) ستا ته . اوژرده چې پوښتنه به وكړه شي له تاسې ( په ورځ دقيامت كې ) .

    وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ ﴿٤٥﴾

    اوپوښتنه وكړه ( اى محمده ! ) له هغه چاچې ليږلى مودى پخواله تاله رسولانوزمونږ(په شپه دمعراج كې ياله علماؤددوى ) آيا مقرركړى وومونږ بې له رحمن نورمعبودان چې عبادت به يې كاوه .

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٤٦﴾

    اوخامخاپه تحقيق ليږلى وومونږموسى سره له ( نهو ) دلائلو(دقدرت ) زمونږفرعون ته اومشرانو ددغه ( فرعون ) ته پس وويل ( موسى ) بيشكه زه چې يم رسول درب دعالميانويم .

    فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ ﴿٤٧﴾

    پس كله چې راغى ( موسى ) دوى ته سره له دلائلو( دقدرت ) زمونږناڅاپه دوى پدغودلائلود( قدرت زمونږ) به يې خندل .

    وَمَا نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٤٨﴾

    اونه موښوده دوى ته ( هيڅ دليل ) له دلائلو( دعذاب ) مګرچې هغه لوى وه له خوره ددې ( يعنې له هغه تيرعذابه ) اونيولي وومونږدوى په عذاب سره لپاره ددې چې دوى راوګرځي ( له كفره خپله ) .

    وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ ﴿٤٩﴾

    او وويل ( قبطيانوموسى ته ) اى ساحره ! وبوله زمونږلپاره رب خپل په سبب دهغې وعدې ( دالله ) چې له تاڅخه ده ( چې له مونږه لرې كړي عذاب ) بيشكه چې مونږ خامخا لياره موندونكي يو(په ايمان راوړلوسره په تاباندې اى موسى ! ) .

    فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ﴿٥٠﴾

    پس كله چې لرې موكړ لدوينه عذآب (په دعاء دموسى سره ) ناڅاپه ماته كړه دوى ( هغه وعده خپله ) .

    وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَٰذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٥١﴾

    اوغږ وكړفرعون ( افتخارا) په قوم خپل كې ( دجارچيانوپه وسيله ) وويل ( فرعون ) اى قومه زما ! آيا نشته مالره ملك سلطنت دمصر اودغه ويالي چې بهيږي ( اواصلي منبع يې نيل دى ) لاندې تر( ماڼۍ ) زماآياپس نه وينۍ تاسې ( دغه لوى جاه اوجلال زما) .

    أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ ﴿٥٢﴾

    بلكې زه بهتريم له دغه سړي ( موسى ) چې هغه سپك ( اوحقير) دى . اونه دى نژدې ( دى ته چې ) صاف بيان ( د مطلب ) وكړي

    فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ﴿٥٣﴾

    پس ولې نه غورځول كيږي په ده باندې وښى له سروزروياولې نه دي راغلي لده سره پرښتې پيوسته ( صف تړلي ) .

    فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ ﴿٥٤﴾

    نوسپك بې عقل وموند( فرعون ) قوم خپل پس اطاعت يې وكړدهغه ( فرعون په مطلب دده كې ) بيشكه چې دوى وويوقوم فاسقان ( نوويې مانه فرمان دفاسق)

    فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٥٥﴾

    پس كله چې خفه كړو( په غضب يې كړو) دوى مونږه ( په ډيرطغيان سره ) . نوانتقام واخيست مونږلدوينه پس غرق ډوب موكړل دوى ټول (په بحيرة دقلزم كې )

    فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِلْآخِرِينَ ﴿٥٦﴾

    پس وموګرځول دوى پشوايان ( لپاره دعبرة اخيستلو) اومثل لپاره دوروستنيو( خلكوترقيامت پورې ) .

    وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ ﴿٥٧﴾

    اوكله چې وګرځول شوځوى دمريمې مثل ناڅاپه قوم ستاپرهغه ( مثال ) شور ماشور دخوشالتيا ( اوخندا) كوي

    وَقَالُوا أَآلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ﴿٥٨﴾

    اووايي ( دغه كفار) آيامعبودان زمونږغوره دي اوكه هغه غوره دى ( هركله چې عيسى په دوزخ كې شوخوزمونږبتان دې هم په دوزخ كې وي ) . نه دى تړلى دوى دغه مثال تالره مګرمحض لپاره دمجادلې خصومت جګړې بلكې دوى يوقوم جګړه كوونكى دي (په هركاركې )

    إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿٥٩﴾

    نه دى دغه ( عيسى) مګريوبنده دى چې نعمت كړى ؤمو نږپرې اوګرځولى موؤدى يومثل لپاره دبني اسرائيلو.

    وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَلَائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ ﴿٦٠﴾

     اوكه اراده فرمايلى واى مونږنوخامخاګرځولى به مووى په ځاى دتاسې پرښتې په ځمكه كې چې خليفګانې شوي به وي

    وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُونِ ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ﴿٦١﴾

    اوبيشكه دغه ( عيسى ) خامخاعلامه نښه ده لپاره دقيامت (په اعتباردنزول سره ) . پس شك مه كوۍ تاسې په ( راتلود) قيامت كې اومتابعت وكوۍ زما( په توحيدكې ) دغه لياره ده سمه برابره ( چې نه پرې ګمراه كيږي هيڅوك )

    وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ﴿٦٢﴾

    اونه دى اړوي تاسې شيطان ( لدغې سمې ليارې ) بيشكه چې ( دغه شيطان ) تاسې ته دښمن دى ښكاره .

    وَلَمَّا جَاءَ عِيسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿٦٣﴾

    اوكله چې راغى عيسى په دلائلوښكاره ووسره وويل ( عيسى ) چې په تحقيق راغلى يم زه تاسې ته په حكمة ( نبوت شريعت ښه درايت پخې خبرې ) اولپاره ددې چې بيان كړم تاسې ته ځينې له هغواحكاموچې وۍ تاسې چې اختلاف به موكاوه په هغوكې ( له اموروددين نه ) وويريږۍ له ( عذابه د) الله اواطاعت وكړئ زما( په شرعيه ؤ اموروكې ) پس

    إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ﴿٦٤﴾

    بيشكه الله همغه دى رب زما اورب ستا سوپس عبادت كوۍ يواځې ددغه ( الله اوحكم يې منۍ ) دغه لياره ده سمه برابره .

    فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ ﴿٦٥﴾

    پس مختلف شول سره دغه قومونه ( دنصارى ) په منځ خپل كې . پس افسوس هلاكت خرابي ده لپاره دهغوكسانوچې ظلم يې كړى دى ( په باب دعيسى كې ) له عذابه دورځې دردوركوونكى

    هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٦٦﴾

    آيامنتظردي ( دغه احزاب ياكفاردمكې يعنې ندي ) مګرقيامت ته چې رابه شي دوى ته يوناڅاپه اودوى به نه پوهيږي ( په وخت دراتلويې قبل الظهور)

    الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ ﴿٦٧﴾

    ياران ( دوستان دكفراومعصيت ) په دنياكې په دغه ورځ ( دقيامت كې ) ځينې ددوى له ځينونوروسره به دښمنان وي مګر( پاته به وي دوستي ) دمتقيانو( اوباذن الله شفاعة به كوي ديوبل ) .

    يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ﴿٦٨﴾

    اى بندګانوزما نشته هيڅ ويره پرتاسې نن ورځ اونه به تاسې غمجن كيږۍ .

    الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ ﴿٦٩﴾

     هغه كسان چې ايمان يې راوړى دى په آيتونو زمونږاو وودوى مسلمانان ( په دنياكې ) .

    ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ ﴿٧٠﴾

    ننوځۍ ( اى زمامؤمنانوبندګانو) جنت ته تاسې اوښځې ستاسې چې خوشاله به كړل شۍ

    يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ ۖ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ ۖ وَأَنْتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿٧١﴾

    ګرځولى كيږۍ به ( دغلمانوله خوا) پردغوجنتيانوكاسې ګلاسونه له سروزوز څخه او( طلائي ) صراحيګاني او( وي به دوى ته ) په دغه ( جنت ) كې هغه شيان چې خواهش كوي دهغو نفسونه (ددوى ) اوچې خونداخلي سترګې ( ددوې ترې ) . اوتاسې په دغه جنت كې هميشه اوسيد ونكي يۍ

    وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٧٢﴾

    اودغه جنت دى هغه چې په ميراث دركړى شوى دى هغه تاسوته په سبب دهغو( نيكوعملو) چې وۍ تاسې چې كول به موپه دنياكې .

    لَكُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْهَا تَأْكُلُونَ ﴿٧٣﴾

    شته تاسوته پدغه ( جنت ) كې ( ښي غورى منتخبې ) ميوې ډيرې چې له هغو څخه به يې خورۍ تاسې

    إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ﴿٧٤﴾

    بيشكه چې مجرمان ( كافران ) په عذاب ددوزخ كې به هميشه پاتې كيدونكى وي

    لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ﴿٧٥﴾

    نه به سپكولى شي لدوى ځينې ( عذاب ) اودوى به په دغه عذاب كې ساكت نااميده وي ( له نجاته اونشاطه ) .

    وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ﴿٧٦﴾

     اونه دى كړى مونږظلم پردوى وليكن دوى وو همدوى ظالمان ( پرځانوخپلوپه كفرسره ) .

    وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ ﴿٧٧﴾

    اوغږبه وكړي ( جهنميان ) چې اى مالكه ( خازنه ددوزخ ) حكم دې وكړي پرمونږرب ستا( دمرګ ) . وبه وايي ( مالك خازن پس له زروكلونوپه جواب ددوى كې ) چې بيشكه تاسې هميشه ( ژوندى ) پاتې كيدونكى يې ( په دوزخ كې )

    لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ ﴿٧٨﴾

    خامخاپه تحقيق راغلى وومونږتاسې ته (په وسيله دانبياؤ) په حق سره وليكن زيادتره ستاسې حق لره بدګڼونكي يۍ ( چې حق به مونه قبلاوه)

    أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ﴿٧٩﴾

    بلكې محكم كړى دى (كفاروپه خلاف دانبياؤ ) يوكارپس بيشكه مونږهم محكم كوونكى يو( دتدبير خپل ) .

    أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ﴿٨٠﴾

    آياګمان كوونكى دي ( كفار) چې بيشكه مونږنه آوروپټې خبرې ددوى اوپټې مشورې ددوى ( نده داسې ) بلكې اورويې اورسولان زمونږ( چې حفظه ملائكې دى ) له دوى سره دى چې ليكي ( ټول اعمال ددوى ) .

    قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ ﴿٨١﴾

    ووايه ( اى محمده ! دوى ته ) كه وي ( بالفرض والتقديرلكه چې تاسې وايۍ ) رحمن ته ولد( ځوى لور) پس زه به ( دغه ولدلره ) ړومبنى له عبادت كوونكيووم ( خوالله له ټولوعيبونوڅخه پاك دى ولدنلري ) .

    سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿٨٢﴾

    پاكي ده رب دآسمانوته او( رب د) ځمكې ته رب دعرش ته له هغه څه چې بيانوي ( دوى ورته چې نسبت دولداوشرك اونورعيوب دى )

    فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ﴿٨٣﴾

    پس پريږده دوى چې غوټې وهي ( په باطلوخبرو) اولوبې كوي ترهغه پورې چې ملاقات وكړي له ورځې ددوى سره هغه ( ورځ ) چې وعده كړى شوې ده ( لدوى سره په دغه ورځ دقيامت كې دعذاب ) .

    وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ﴿٨٤﴾

    اوالله هغه ( لوى ذات) دى چې په آسمانوكې معبوددى اوپه ځمكه كې معبوددى اوهمدى دى ښه حكمت والاښه عالم.

    وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٥﴾

    اوبركتناك دى هغه ( لوى ذات ) چې خاص ده لره دى ملك سلطنت دآسمانونواودځمكې اودهرهغه څه چې په منځ ددغودواړوكې دى او( خاص ) له همده سره دى علم دقيامت . اوخاص همدغه ( الله ) ته به بيرته بيولى شۍ ( ټول قيامت ته لپاره دجزاء ) .

    وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾

    اواختيارنه لري هغه معبودان چې دوى يې عبادت كوي بې له دغه ( الله ) دشفاعت ( لكه چې منكران ګمان كوي ) مګر هغه څوك چې شاهدي يې ويلې وي ( په ژبه ) په حقه سره حال داچې پوهيږي ( اوعلم يې وي پرهغوباندې په زړه سره ) .

    وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٨٧﴾

    اوقسم دى كه وپوښتې ته دوى چې چاپيداكړې دي دغه ( عابدان اومعبودان ) نوخامخاوبه وايي هرومرودوى چې الله ( پيداكړى دى ) پس كوم طرف ته ګرځول كيږي دغه ( مشركان له عبادت دالله ) .

    وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٨٨﴾

    او( قسم دى ) پردغې ويناددغه ( رسول ) چې اى ربه زمابيشكه دغه ( قريشي منكران ) يوقوم دى چې ايمان نه راوړي دوى ( په مؤمن به شيانوباندې ) .

    فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿٨٩﴾

    پس مخ وګرځوه لدوى ( اوطمع پريكړه له ايمانه ددوى ) او ووايه ( اى محمده ! دوى ته غواړم له شره ستا) سلامتي پس ژرده چې پوه به شي دوى ( په عاقبت دكفرخپل ) .