اسلامي سرچينو

    1. home

    2. article

    3. سورة العنکبوت (پښتو ژباړه)

    سورة العنکبوت (پښتو ژباړه)

    سورة العنکبوت (پښتو ژباړه)
    Rate this post

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

    الم ﴿١﴾

    الم

    أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ﴿٢﴾

     آياګمان كوي داخلك ددې چې پرې ښودل شي دوى په همدومره ويلوچې ووايي دوى چې ايمان راوړى دى مونږحال داچې دوى به ونه ازمويل شي .

    وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ ﴿٣﴾

     اوخامخاپه تحقيق ازمويلى وومونږهغه كسان چې له دوى نه ړومبى وو پس خامخامعلوم به كړي هرومروالله ( په ظاهري علم سره هم ) هغه كسان چې رښتيني دي ( دايمان په دعوى كې ) اوخامخامعلوم به كړي الله هرومرو( هغه ) درواغجنان ( په ظاهري علم سره هم ) .

    أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَنْ يَسْبِقُونَا ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿٤﴾

     اياګمان كوي هغه كسان چې عمل كوي دوى دبديو( لكه شرك اوگناهونه ) ددې چې ړومبى به شي دوى په مونږ ( چې مونږبه له دوى نه انتقام وانخستلاى شو) بددى هغه حكم چې كوي چې دوى ( چې دانتقام نفې ده ) .

    مَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٥﴾

     هرڅوك چې وي چې اميدلري دى دملاقات دالله ( په جنت كې ) پس بيشكه نيټه د( ملاقات د) الله خامخاراتلونكي ده ( نوښايي چې ورته تيارشي ) اوهمدى ښه اوريدنكى دى ( دټولواقوالو) ښه عالم دى ( په ټولواحوالو) .

    وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ﴿٦﴾

     اوهرڅوك چې جهادكوي ( له كفاروياله نفس خپل سره ) پس بيشكه همداخبره ده چې جهادكوي لپاره ( دگټې ) دځان خپل بيشكه چې الله خامخاغني بې پرواه دى له ګردوعالميان څخه .

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿٧﴾

     اوهغه كسان چې ايمان يې راوړى دى اوكړي يې دي ښه ( عملونه ) خامخالرې به كړومونږ هرومروله دوى نه گناهونه ددوى اوخامخاجزاء به وركړومونږهرمرومونږدوى ته خورا ښه جزاء دهغه ( عمل ) چې وودوى چې كاوه يې ( په اسلام كې ) .

    وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۚ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٨﴾

     او ( ټينګ ) امركړى دى مونږپه انسان مورپلارخپل سره دنيكى ( هركله ) په هرڅه كې اوكه كوښښ كوي ( دوى دواړه ) له تاسره چې شريك ونيسي ته له ماسره هغه شى چې نشته تاته په ( اولوهيت ) دهغه هيڅ علم پس اطاعت مكوه ته ددوى ( دواړو) . خاص ماته دى بياراتګ ستاسې ( ټولو ) پس خبربه كړم زه تاسې ( جزاء به دركړم ) په هغو( عملونو) چې وئ تاسې چې كول به مو( په دنياكې ) .

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ ﴿٩﴾

     اوهغه كسان چې ايمان يې راړى دى اوكړي يې دي ښه ( عملونه ) خامخاداخل به كړومونږ هرومرو دوى په ( ډله ) دصالحانوكې ( چې انبيا، اولياء دي ) .

    وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ﴿١٠﴾

     اوځينې له خلكو نه هغه څوك دي چې وايي ( تش په خوله ) ايمان راوړى دى مونږ( هم ) په الله باندې نوكله چې سختي ورورسول شي ده ته په ( لاره ) دالله كې نووگرځوي فتنه سختي خپګان دخلكو ( اوگڼي يې ) په شان دعذاب دالله . اوقسم دى كه چيرې راشي مرسته ( دمؤمنانو) له ( طرفه ) درب ستا( چې فتح اوغنيمت يوسي ) نو خامخاوايي دغه (منافقان ) هرومروبيشكه مونږ( هم ) يوله تاسې سره ( په ايمان كې ) ( نوپه غنيمت كې موشريك كړئ ) ( وويل الله ) ايانه دى الله ښه عالم په هغه ( اخلاص اونفاق ) چې سينوزړودعالمانوكې ( پټ ) دى ( بلكې په هرشي باندې ښه عالم دى ) .

    وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ ﴿١١﴾

     اوخامخامعلوم به كړي الله هغه كسان چې ايمان يې راوړى دى اوخامخامعلوم به كړي ( الله) منافقان ( نوهرې يوې فرقې ته به برابره جزا وركړي ) .

    وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُمْ بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُمْ مِنْ شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿١٢﴾

     . اووايي هغه كسان چې كافران شوي دي هغوكسانوته چې ايمان يې راوړى دى متابعت وكړئ تاسې دلارې زمونږ( په دنياكې ) اوښايي باربه كړو( پرځانو) گناهونه ستاسې حال داچې نه دي دوى ( پخپل ځان) اخيستونكي له گناهونوددوى دهيڅ شي بيشكه دوى خامخا درواغجنان دي ( پدغه وعده كې

    وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿١٣﴾

     اوخامخاباربه كړي هرومرو( دغه كفار) بارونه درانه دگناهو نو خپلو اونوردرانه بارونه هم سره له بارونودرنودگناهونوخپلو اوخامخاوبه پوښتلى شي دوى هرومروپه ورځ دقيامت كې له هغو( درواغو) چې وو دوى چې له ځانه به يې جوړول په ( الله ، په رسول ) .

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ ﴿١٤﴾

      اوخامخاپه تحقيق ليږلى ؤمونږنوح قوم دده ته پس موده يې تيره كړه په دوى كې زركاله ( دحق دتبليغ اودعوت لپاره مګرپنځوس كاله ( كم له زرونه ) ( نوتكذيب يې وكړ) پس ونيول دوى طوفان ( ډيرواوبونوغرق شول ) حال دا چې دوى ظالمان ؤ ( دخپل كفرپه سبب ) .

    فَأَنْجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ ﴿١٥﴾

     پس نجات وركړمونږده ته ( دطوفان له عذابه ) اوخاوندانودبيړۍ ته ( چې له ده سره ؤ) . اووګرځوله مونږدغه ( بيړۍ ياقصه يوه لويه ) نښه ( دقدرت اوعبرت ) عالميانوته .

    وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ۖ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٦﴾

     او( يادكړه قصه د) ابراهيم كله چې وې ويل قوم ته چې عبادت كوئ تاسې دالله اووويريږئ د ( عذابه د) ده دغه ( عبادت اوويره) غوره ده تاسې ته ( له كفره ) كه چيرې يئ تاسې چې پوهيږئ ( په خيراوشرخپل )

    إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا ۚ إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ ۖ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿١٧﴾

     بيشكه همداخبره ده چې عبادت كوئ تاسې غيرله الله دبتانواوجوړوئ دروغ ( له خپله ځانه چې خدايان يې بولئ ) . پيشكه هغه كسان چې عبادت يې كوئ تاسې بې له الله نه دي مالكان دوى تاسې لپاره درزق پس طلب كړئ تاسې په نزددالله رزق ( دروزي په رسولوقادردى ) اوعبادت كوئ دهمغه ( الله يواځې ) اوشكروباسئ هماغه ( الله ) ته ( په نعمتونودهغه ) هماغه الله ته به بيرته بيولې كيږئ تاسې .

    وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿١٨﴾

     اوكه نسبت ددرغووكړتاسې ( اى كفارورسول ته ) نوپه تحقيق نسبت ددروغوكړى ؤ ( انبياؤخپلوته ) ډيروقومونوپخواله تاسې اونشته پررسول باندې مګررسونه ( دپيغام) ښكاره .

    أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿١٩﴾

     آيانه به وينې ( دغه دبعث منكران ) چې څرنګه شروع ( پيدا) كوي الله داخلق بيادوهم ځلي هم اعاده كوي يې بيشكه دغه ( دمخلوق اول اودوهم ځلې اعاده ) پرالله اسانه ده .

    قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ۚ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٢٠﴾

     ووايه ( اى محمده ! دوىته ) چې وگرځئ تاسې په ځمكه كې پس وګورئ چې څرنگه شروع كړې ده پيدايښت ( له نشتوالي څخه ) بيابه الله پيداكړي پيداكول وروستنى هم ( په اخرت كې ددنيا د ړومبنى پيدايښت ځكه چې ) بيشكه الله پرهرشي باندې ( چې اراده وكړي ) ښه قادردى ( چې ځينې يې مبدء اواعاده ده)

    يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ ﴿٢١﴾

     عذاب وركوي ( الله ) هرهغه چاته چې اراده وكړي ( دتعذيب يې ) اورحم كوي پرهغه چې اراده وكړي ( درحمت يې ) اوخاص همدغه ( الله ) ته تاسې بيرته بيول كيږئ تاسې

    وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ۖ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ﴿٢٢﴾

     اونه يئ تاسې ( اى خلكو! ) عاجزو ونكي ( دالله ) په ځمكه كې اونه په آسمان كې ( له عذاب خپله ) اونشته تاسې ته غيرله الله هيڅ دوست ( چې وساتي تاسې ) اونه هيڅ مرستيال ( چې تاسې سره مرسته وكړي دعذاب په دفع كولوكې)

    وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَٰئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿٢٣﴾

     اوهغه كسان چې كافران شوي دي په آيتونودالله اوپه ملاقات ددغه ( الله) داكسان نااميده شوي دي له رحمت ( جنت ) زماڅخه اودغه كسان ددوى لپاره شته عذاب ډيردردناك .

    فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجَاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٢٤﴾

     پس نه ؤځواب دقوم دهغه ( ابراهيم ) مګرداؤچې وويل دوى ووژنئ تاسې هغه ( ابراهيم ) ياوسوځوئ هغه پس نجات وركړهغه ( ابراهيم ) ته الله له ( ضرره د) اوره بيشكه په دغه ( له اورڅخه دحضرت ابراهيم 4 په نجات ) كې خامخاډيردلائل ( دقدرت ) دي لپاره دهغه قوم چې ايمان يې راوړى دى

    وَقَالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَاصِرِينَ ﴿٢٥﴾

     او وويل ( ابراهيم خپل قوم ته ) بيشكه همداخبره ده چې نيولي دي تاسې غيرله الله بتان ( په خداى سره ) لپاره ددوستۍ په منځ ستا سې كې په دغه ژوندون لږخسيس كې بياپه ورځ دقيامت كې بېزاره ( منكر) به شي ځينې ستاسې ( چې متبوعان دي ) له ځنونوروسره ( چې تابعان دي ) اولعنت به وايي ځينې ستاسې ( چې تابعان دي ) په ځنونورو( چې متبوعان دي ) اوځاى دهستوگنې ستاسې اوردى اونه به وي تاسې لپاره ( په قيامت كې ) هيڅوك مرسته كوونكوڅخه

    ۞ فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ ۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي ۖ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿٢٦﴾

     پس ايمان راؤړ( اوتصديق يې وكړ) دغه ( ابراهيم ) ته لوط اوويل ( ابراهيم ) چې بيشكه زه هجرت كوونكى يم له قوم خپل څخه رب زماته بيشكه چې دى همدى ښه غالب قوي دى ( داحكاموپه انفاذ) ښه حكمت والا ( چې هركارپه تدبيراومصلحت سره كوي ) .

    وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿٢٧﴾

     اووباښه مونږدغه ( ابراهيم) ته ( زوى ) اسحق او( لمسى) يعقوب اوگرځولى ؤ مونږپه اولاده ددغه ( ابراهيم ) كې نبوت اوكتاب ( لكه تورات ، زبور، انجيل اوقرآن ) اووركړى ؤمونږدغه ( ابراهيم ) ته اجردده په دنياكې اوبيشكه دى په اخرت كې خامخاله غوروصالحانوڅخه دى

    وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ ﴿٢٨﴾

     اويادكړه ( اى محمده قصه د) لوط كله چې وويل قوم خپل ته چې بيشكه تاسې خامخاراځئ بې حيايي كار( دلواطت ) ته چې نه دي ړومبي شوي په تاسې ( په دغه قبيح كاركې ) هيڅوك له ( تيرو ) عالميانو( چې انس اوجن دى ) .

    أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ ۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿٢٩﴾

     آياتاسې خامخاراځئ سړيوته ( دلواطت لپاره ) اوقطع كوئ ( شكوئ ) لاره ( اودخلكومال اخلئ ) اوراځئ تاسې ( كوئ) په مجلسونوخپلوكې منكروناكاره كارونوته پس نه ؤځواب دقوم دهغه ( لوط ده ته بل شى ) مگرداچې ويل به ( دغولواطت كارانو) چې راوړه مونږته عذاب دالله كه چيرې ته ( اى لوطه ) له رښتياويونكوڅخه ( چې زمونږكارونه بددي ) .

    قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ ﴿٣٠﴾

     وويل ( لوط) اى ربه ځمامرسته وكړه له ماسره ( په ليږلودعذاب ) په دغه قوم مفسدانو( په پيداكولودناكاره خصلت په عالم كې ) .

    وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ ﴿٣١﴾

     اوكله چې راغلل رسولان ( استازې ) زمونږابراهيم ته په زيري ( دزوى اولمسي دده ) نووويل ( دغو ملائكو) بيشكه مونږهلاك كوونكي يو داهل ددغه كلي ( اوښاردلوط) بيشكه چې اهل ددغو ځايونو وو دوى ظالمان ( دكفراوبدوكارونوپه سبب ) .

    قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ﴿٣٢﴾

     وويل ( ابراهيم ملائكوته ) چې بيشكه په هغه قريه كې لوط ( هم) دى وويل دغوملائكومونږښه پوه يوپه هرهغه چاچې په دغه قريه كې دي خامخابه مونږنجات وركړوهرومروهمده ته اوهم كورنۍ دده ته نه مګرښځه دده چې ده هغه له پاتې كيدونكوڅخه ( په عذاب كې ) .

    وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ ﴿٣٣﴾

     اوكله چې راغلل رسولان زمونږلوط ته اوخپه شو( لوط) په ( سبب د) دوى اوتنګ شوپه دوى له جهته دزړه ( چې منكران به يې راڅخه بوځې ) اووويل دغو( ملائكولوط ته ) مه ويريږه ! اومه خپه كيږه بيشكه مونږنجات دركوونكې يوتاته اواهل ستاته ( اى لوطه له عذاب څخه ) مګرښځه ستاده هغه له پاتې كيدونكوڅخه ( په دغه عذاب كې ) .

    إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلَىٰ أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ﴿٣٤﴾

     اووويل دغو( ملائكولوط ته ) مه ويريږه ! اومه خپه كيږه بيشكه مونږنجات دركوونكې يوتاته اواهل ستاته ( اى لوطه له عذاب څخه ) مګرښځه ستاده هغه له پاتې كيدونكوڅخه ( په دغه عذاب كې ) . بيشكه مونږنازلوونكي يوپراهل ددې قريې ( ښاردسدوم ) باندې عذاب له آسمان څخه ( چې داسمان څخه دگټوورول دي ) په سبب ددې چې فسق اوبدكاري به يې كوله .

    وَلَقَدْ تَرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿٣٥﴾

     اوخامخاپه تحقيق پريښوده مونږله هغې ( قريې ښار) يوه نښه ښكاره لپاره دهغه قوم چې عقل لري ( اوعبرت ترې اخلي ) .

    وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٣٦﴾

     او( ليږلى موؤاهل د) مدين ته ورورددوى شعيب پس وويل ( هغه شعيب ) اى قومه زماعبادت كوئ ( يواځې ) دالله اواميدلرئ ( دثواب ) دورځې وروستۍ ( اوله عذابه يې وويريږئ ) اومه ګرځئ تاسې په ځمكه ( دمدين ) كې په داسې حال كې چې فسادكوونكي يئ .

    فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ﴿٣٧﴾

     پس دروغجن وباله دوى دغه ( شعيب ) نوونيول دوى لره سختي زلزلې ( يادجبريل چيغې ) پس سبا كړ دوى په كورونوخپلوكې ( مړه) پړمخې پراته نسكورپه ځنگنونو

    وَعَادًا وَثَمُودَ وَقَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ ۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ ﴿٣٨﴾

     او( هلاك كړى مووقوم د) عاد اوثموداوپه تحقيق ښكاره شوي دي تاسې ته دهلاك كيدل ( ددوى) له كورونوددوى څخه ( چې ورانې كنډوالې يې پرتې ) دي اوښايسته كړى ؤدوى ته شيطان عملونه ددوى پس اړولى وو( دغه شيطان ) دوى له لارې دحق څخه ( چې دخپلوانبياؤ متابعت يې ونه كړ) اوودوى بينايان ( هوښياران ) .

    وَقَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مُوسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانُوا سَابِقِينَ ﴿٣٩﴾

     او ( هلاك كړي مووو) قارون اوفرعون او( وزيريې ) هامان اوخامخاپه تحقيق راغلى ؤ دوى ته موسى په معجزاتو ښكاره وسره پس تكبروكړدوى په ځمكه ( دمصر) كې اونه ؤدوى مخكې كيدونكى ( له حكم اوعذاب زمونږلږ څخه ) .

    فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنْبِهِ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ وَمِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٤٠﴾

      پس هريوله دغومذكورينوونيول مونږپه ( سبب ) دګناه خپلې نوځينې ددوى هغه څوك دي چې وليږل مونږپرې سخت ( كاڼي ورونكى ) باد اوځينې ددوى هغه څوك دي چې ونيول دوى چيغې ( چې زړونه يې وچاودل ) اوځني له دوى هغه څوك دي چې ښكته ننه وېست مونږدى په ځمكه كې اوځينې له دوى هغه څوك دي چې ډوب كړل مونږدوى ( په اوبوكې ) اونه ؤالله چې ظلم يې كړى وي په هغوومګر وودوى چې په ځانونوخپلوبه يې ظلم كاوه ( په كفر او معصيت سره ) .

    مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا ۖ وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ ۖ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ﴿٤١﴾

     مثال دهغوكسانو چې نيولي دي دوى بې له الله دوستان ( معبوان ) لكه مثال دغڼې دى چې ونيسي ( جوړكړي ) يوكور( له تارونوخپلو) اوبيشكه چې ډيرضعيف دټولوكورونوخامخاكوردغڼې دى كه چيرې واى دوى چې پوهيدلاى ( نودغيرالله عبادت به يې نه كاوه ) .

    إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿٤٢﴾

     بيشكه چې الله ته معلوم دى هرهغه چې بولي يې ( عبادت يې كوي ) دوى غيرله الله له هرشي څخه چې وي اوهمدى دى ډيرغالب قوي ( داحكاموپه انفاذ) ډيرحكمت لرونكى ( چې هركارپه تدبير او مصلحت سره كوي ) .

    وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۖ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ ﴿٤٣﴾

     اودغه مذكوره مثالونه ( په قرآن كې ) بيانوومونږلپاره دخلكواونه پوهيږي په دغو( مثالونو) مګرهغه پوهان ( چې دخبرې بېخ راسپړي ) .

    خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٤﴾

     پيداكړي دي الله آسمانونه اوځمكه په حقه سره ( څرنګه چې مناسب ؤ) بيشكه په دغه ( تخليق ياتمثيل ) كې خامخالوى دليل ( دقدرت ) دى لپاره دمؤمنانو( چې همدوى ترې گټه اخلي ) .

    اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ ﴿٤٥﴾

     ولوله ( اى محمده) هغه چې وحى كړى شوېده تاته له كتاب نه ( چې همدا مقدس قرآن دى ) اوقائموه ( سم اداء كوه سره له ټولوحقوقو) لمونځ بيشكه لمونځ منع كوي ( لمونځ كوونكى ) له بې حيايۍ اوله بدكارڅخه اوخامخايادول دالله ډيرلوى دى اوالله ته معلوم دى هرهغه ( عمل ) چې كوئ يې تاسې ( نوجزاء به يې دركړي په ښه ډول سره )

    ۞ وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَأُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿٤٦﴾

     اوجګړه مه كوئ تاسې ( اى مؤمنانو) له كتابيانوسره مګر په هغه ( خصلت ) سره چې هغه ډيرښه وي مګرهغه كسان چې ظلم يې وكړله دوى ځينې ( نوورسره په تورې مجادله كوئ ) اوووايئ تاسې چې ايمان راوړى دى مونږپه هغو( قرآن ) چې نازل كړى شوى دى مونږته او ( په هغه كتابونوچې ) نازل كړي شوي دي تاسې ته اوالله زمونږاوالله ستاسې يودى اومونږخاص الله ته غاړه ايښودونكي ( موحدان ) يو .

    وَكَذَٰلِكَ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ ۚ فَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَمِنْ هَٰؤُلَاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ ﴿٤٧﴾

     اوهمداسې ( چې نازل كړى وومونږپه نوروانبياؤكتابونه ) نازل كړى دى مونږپه تاكتاب ( قرآن ) پس هغه كسان چې وركړى دى مونږدوى ته كتاب ( تورات ) ايمان راوړى دوى په دې ( قرآن ) اوځينې له دغو( عربو) اونه منكريږي په آيتونوزمونږ مګركافران . هغه څوك دي چې ايمان راوړي په دې ،

    وَمَا كُنْتَ تَتْلُو مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ ۖ إِذًا لَارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ ﴿٤٨﴾

     اونه وې ته ( اى محمده ! ) چې لوست به تاپخواله دې قران څخه كوم كتاب ( له پخوانيوكتابونونه ) اونه به دې ليكه دغه ( كتاب ) په ښي لاس خپل ( اوكه چير وې ته ليكونكى ، لوستونكى ) نوهلته به خامخاشك كولو باطلوونكو( خلكو) .

    بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الظَّالِمُونَ ﴿٤٩﴾

     اونه منكريږي په آيتونوزمونږ ( هيڅوك ) مګربې انصافان ظالمان . بلكې دغه ( قرآن ) آيتونه دي ښكاره په سينودهغوكسانوكې چې وركړى شوى دى هغوى ته علم ( فهم يعنې مؤمنان چې يادوى يې )

    وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَاتٌ مِنْ رَبِّهِ ۖ قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿٥٠﴾

     اووايې ( دغه دمكې كفار) چې ولې نازلولى شي په دغه ( محمد) معجزې له ( طرفه درب دده ) ووايه ( محمده ! دوى ته ) بيشكه همداخبره ده چې معجزې ( خاص ) په نزددالله دي اوبيشكه همداخبره دهچې زه ويروونكى ښكاره يم ( له جحيم څخه ) .

    أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرَىٰ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٥١﴾

    ﴿٥١﴾

     اياالله نه دى كافي دوى ته ( له جهته دمعجزې داچې ) بيشكه مونږنازل كړى دى مونږپه تاكتاب ( قرآن ) چې تل لوستل كيږي په دوى باندې بيشكه چې په دې ( كتاب باقي الى الابد) كې خامخارحمت مهرباني اوذكر، اياالله نه دى كافي دوى ته ( له جهته دمعجزې داچې ) بيشكه مونږنازل كړى دى مونږپه تاكتاب ( قرآن ) چې تل لوستل كيږي په دوى باندې بيشكه چې په دې ( كتاب باقي الى الابد) كې خامخارحمت مهرباني اوذكر،

    قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ شَهِيدًا ۖ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَالَّذِينَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوا بِاللَّهِ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿٥٢﴾

     ووايه ( اى محمده دوى ته ) كافي دى الله په منځ زما اوپه منځ ستاسې كې شاهد( په صدق زما اوتكذيب ستاسې ) چې ورمعلوم دي هرهغه شى چې په آسمانونوكې دي او( هرهغه شى چې ) په ځمكه كې دي اوهغه كسان چې ايمان يې راوړى دى په باطل اوكافران شوى دى په الله دغه كسان همدوى زيانكاران دي ( چې كفريې په ايمان بدل كړى دى ) .

    وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ ۚ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٥٣﴾

     اوبيړه كوي ( دغه كفار) په تاپه راتلودعذاب اوكه نه واى ( هغه ) نيټه ټاكلې شوې ( لپاره دعذاب ) نوخامخاراغلى به وودغو( ژرغوښتونكو) ته عذاب ( سمدلاسه ) اوخامخارابه شي داعذاب دوى ته يوناڅاپه حال دا چې دوى به نه وي خبر( دراتګ په وخت يې )

    يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ ﴿٥٤﴾

     بيړه كوي كفارپه تاپه ( راتلو) دعذاب ( په دنياكې ) حال داچې بيشكه دوزخ خامخا احاطه كوونكى دى په كافرانو

    يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٥﴾

     ( ياده كړه اى محمده ! هغه ) ورځ چې لاندې به كړي دوى عذاب له پاسه ( دسرونو) ددوى اوله لاندې دپښوددوى نه اووبه وايي دوى ته ( الله دپرښتوپه ژبه ) وڅكۍ تاسې ( خونددسزا) دهغه ( عمل ) چې وئ تاسې چې كاوه به مو( په دنياكې ) .

    يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

     اى بندګانوزماهغوچې ايمان يې راوړى دى ( يعنې اى مؤمنانو! ) بيشكه ځمكه زما ارته ده ( نودويرې له ځاى نه دامن ځاى ته هجرت وكړئ ! ) پس خاص مالره عبادت كوئ تاسې ( په هرهغه ځاى كې چې مامون اوسي ! ) دغه دمكې معظمې كفاركه تاسې ربړوي اوخپه كوي نودالله تعالى ځمكه خوتنګه نه ده بل چيرې ولاړشئ اوهلته دالله تعالى په عبادت مشغول شئ ! .

    كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ ﴿٥٧﴾

     هريونفس ( ژوندى ) څكونكى دمرګ دى ( يعنې خامخامري ) بيا( خاص ) مونږته ( په بعث بعدالموت سره ) راوستل كيږي ( دجزاء لپاره ) .

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿٥٨﴾

     اوهغه ( كسان ) چې ايمان يې راوړى دى اوكړي يې دي ښه ( عملونه ) خامخاځاى په وركړو مونږ هرومرودوى ته له جنته په جګوماڼيوكې چې بهيږي لاندې له ( ونواوماڼيود) هغوويالې ( څلور) حال دا چې تل به اوسيږي په دغو( ماڼيوكې ) ښه دى اجر ددغوعمل كوونكو( داجنت ) هغه ( عاملان )

    الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٥٩﴾

     چې صبر يې كړى ( په طاعت اومصيبت اوله معصيت نه ) او( خاص ) په رب خپل توكل كوي.

    وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٦٠﴾

     اوډيردي له خوځيدونكو( ذيروحوپه ځمكه ) چې نه پورته كوي دوى رزق خپل ( له وجې دضعف ) الله رزق رسوي هغوى ته اوتاسې ته هم اوهم دى ښه اوريدونكى ( دټولواقوالو) ښه پوه دى ( په ټولواحوالو) .

    وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٦١﴾

      اوقسم دى كه سوال وكړې ته لدوى نه ( اى محمده ! داسې ) چې چاپيداكړي دي آسمانونه اوځمكه ؟ اومسخركړي (په كاريې اچولي ) دي لمر اوسپوږمۍ نوخامخاوايي هرومرو( دمكې كفارچې ) الله ( پيداكړي له دغه اقرارسره سره ) پس څرنګه دوى ګرځولى شې ( له توحيدڅخه) .

    اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿٦٢﴾

     الله پراخوي رزق لپاره دهرهغه چاچې اراده وكړي ( دپراخۍ يې ) له بندګانوخپلوڅخه اوتنګوي يې په ده ( كه اراده وكړي دتنګي يې ) بيشكه چې الله په هرشي ښه عالم دى .

    وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٣﴾

     اوبياقسم دى چې كه سوال وكړې ته له دوى نه ( اى محمده ! داسې ) چې چانازلې كړې دي ( له طرفه ) دآسمان ( څخه ) اوبه پس ژوندى كړدى يې ده په دې اوبوسره ځمكه پس له مرګه ( اووچوالى ) ددې نوخامخاوايي دوى هرومروچې الله ( نازلې كړې دي ! نوله دغه اقرارسره سره ولې شريك ورته پيداكوي ) ووايه اى ( محمده !) ټوله ثناء الله ته ده بلكې زياتره ددوى نه لري عقل ( ځكه ددوى اقوال تناقض لري ) .

    وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوايَعْلَمُونَ﴿٦٤﴾

     اونه دى دغه ژوندون ( لږخسيس ) ددنيا مګرعبث اولوبې دي اوبيشكه چې دار، د آخرت خامخا همغه دى واقعي حيات ( اوژوندون) كه چيرې واى دوى چې پوهيدلاى ( نونه به يې غوره كوله دنياپه آخرت ) .

    فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ ﴿٦٥﴾

     پس هركله چې سپاره شي دوى په بيړۍ ( ياجهاز) كې نوبولي دوى ( هلته يوازې ) الله په داسې حال كې چې خالص كوونكي وي دوى دغه ( الله ) ته دين ( اعتقاد) خپل پس هركله چې نجات وركړي ( الله دوى ته ) وچې ته ناڅاپه دوى بيا شريكان نيسي له الله سره ( لكه پخوا)

    لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿٦٦﴾

     لپاره ددې چې كافران منكران شي دوى په هغه نعمت چې وركړى ؤ مونږدوى ته اوچې ګټه واخلي دوى ( په عبادت دبتانو) پس ژربه پوه شي دوى ( په عاقبت دكارخپل )

    أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ ﴿٦٧﴾

     ايانه وينې ( نه پوهيږي ) چې بيشكه مونږګرځولى مودى ( داښارددوى مكه ) حرم امن وركوونكى ( له آفتونونه ) حال داچې چوركيږي ( تښتول كيږي ) نورخلك له چاپيره ددوى آياپس په باطلو معبودانو ايمان راوړي دوى اوپه نعمت دالله ( چې حرم كې اوسيدل اوامن دى ) كافران كيږي .

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ ۚ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ ﴿٦٨﴾

     اوڅوك دى ډيرظالم له هغه چاچې له ځانه وتړي په الله دروغ ( چې بې حجته ورته شريك نيسي ) ياتكذيب وكړي دحق ( رسول اوقران ) كله چې راشي هغه ده ته ( بلكې له دغه نه ډيرظالم نشته ) آيانشته ( بلكې شته ) په دوزخ كې ځاى دهستوګنې لپاره دكافرانو.

    وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ ﴿٦٩﴾

     اوهرڅه هغه كسان چې كوښښ كوي تل په ( دين د) مونږكې خامخاوبه ښيوهرومرودوى ته لارې خپلې ( چې مونږته پرې راځي ) اوبيشكه الله خامخاله نيكوكارانوسره دى ( په مرسته كې ) .