اسلامي سرچينو

    1. home

    2. article

    3. سورة القمر(پښتو ژباړه)

    سورة القمر(پښتو ژباړه)

    سورة القمر(پښتو ژباړه)
    Rate this post

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

    اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ﴿١﴾

    رانژدې شو قيامت اوڅيرې دوه ټوټې شوه سپوږمۍ .

    وَإِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ﴿٢﴾

    اوكه وويني دغه ( كفاردقريشو) كوم دليل ( دقدرت ) نوپرڅنګ به شي دوى ( مخ به واړوي ) ترې اووايي به دوى ( دغه ) سحركوډي دې قوي چې له پخواراهيسې راځي

    وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ﴿٣﴾

    اودرواغجن كوي دوى ( حق لره ) اومتابعت كوي دوى دخواهشوخپلواوهركارقرارنيوونكى دى ( سره له كوونكى خپل په نعيم ياجحيم كې )

    وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿٤﴾

    اوخامخاپه تحقيق راغلىدى دوى ته خبرې داهلاك دپخوانيوامتوهغه شى چې په هغه كې امتناع سرزنښت ؤ ( له كفره )

    حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ ۖ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ﴿٥﴾

    حكمة دى كامل نهايت ته رسيدلى پس هيڅ نفع نه رسوي ( دويته ) ويروونكى ( انبياء قرآن مواعظ )

    فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَىٰ شَيْءٍ نُكُرٍ ﴿٦﴾

    نومخ وګرځوه ته له هغوڅخه. ( اوياده كړه هغه ) ورځ چې راوبولي ( دوى لره ) بلونكى يوشى نااشناته ( چې حساب اوجزاء داعمالوده )

    خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ ﴿٧﴾

    حال داچې ويريدونكې خړې خواري به وي سترګې ددوى . رابه وځي دوى له قبروڅخه ګواكې دوى به ملخان مچان وي خواره واره

    مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ ۖ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ﴿٨﴾

    چې تلواركوونكى به وي په لوري دبلونكي خپل . وايي به كافران دا ورځ ده ډيره سخته .

    كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ﴿٩﴾

    دوراغجن كړي دي پخوالدوى څخه قوم دنوح نودرواغجن كړدوى بنده ځمونږ ويې ويل چې (دغه نوح ) ليونى دى اومنع كړى شوى دى ( له دعوة دخلكونه ) .

    فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ﴿١٠﴾

    پس دعاء سؤال وكړ( نوح ) له ربه خپله ( داسې چې ) بيشكه زه مغلوب عاجزشوى يم نوبدل مې واخله له ( كفارو)

    فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ﴿١١﴾

    نوپرانستل مونږورونه دآسمان په اوبوډيروراتويې شويوسره ( له آسمانه )

    وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ﴿١٢﴾

    اووبهولى مونږله ځمكې څخه ( هم) چينې بياسره گډې شوې ټولې اوبه ( دآسمان اودځمكې ) په هغه كارباندې جې ټاكلى مقررشوى ؤ چې اهلاك دقوم دنوح ؤ)

    وَحَمَلْنَاهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ﴿١٣﴾

    اوسپوركړى وومونږدغه ( نوح ) پر( بيړۍ چې ) خاونده دتختوپلنواوميخوپريړووه .

    تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾

    چې تله ګرځيده په ځاى دليدلودسترګوځمونږ ( واقع شوى ؤداطوفان ) لپاره دامداددهغه چاچې كفران داحسان يې كړى شوى ؤ( چې نوح دي ) .

    وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿١٥﴾

    اوخامخاپه تحقيق پريښودله مونږدغه ( بيړۍ ) يودليل ( دقدرت خپل ) نوآياشته څوك يادوونكى پنداخيستونكى .

    فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿١٦﴾

    پس څرنګه ؤ عذاب ځما( په دوې چې مې هلاك كړل ټول په طوفان ) اوويرول ( ځماپه ژبې دنوح ) .

    وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿١٧﴾

    اوخامخاپه تحقيق آسان كړى دى مونږقرآن لپاره ديادولواوپنداخيستلونواياشته څوك يادوونكى پنداخيستونكى .

    كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿١٨﴾

     درواغجن كړى ؤعاديانو( هود) نوڅرنګه ؤعذاب ځمااوويرول ځما

    إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ﴿١٩﴾

    بيشكه مونږليږلى ؤ مونږپردوى باندې بادډيرسخت په ورځې نحسى ( دبدى ) كې چې تل وي بدى يې ( پردوى باندې چې په كې اهلاك شو)

    تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ﴿٢٠﴾

    چې راايستل به ( بادله پټوژوروكندودځايوخپلونه ) خلك ګواكې دوى تنې دخرماچې له بې خه راايستل شوې په ځمكه پريوتلې وي .

    فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٢١﴾

    نوڅرنګه ؤ عذاب ځمااوويرول ځما( له بېخه ايستل مې )

    وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿٢٢﴾

    اوخامخاپه تحقيق اسان كړى دى مونږقرآن ذكرپنداخيستلوته نوآياشته څوك يادوونكى پنداخيستونكى

    كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ﴿٢٣﴾

    درواغجن كړى ؤ ثموديانو ( انبياء اونور) ويرونكى .

    فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿٢٤﴾

    پس وويل دوى آيايوبشرلره له مونږڅخه چې پردى متابعت وكړو( مونږچې ډيريو) ده لره بيشكه مونږپه دغه وخت كې خامخابه يوپه ګمراهي اوليونتوب كې ( نونه يې كوومتابعت ) .

    أَأُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ﴿٢٥﴾

    آياغورځولې شوى دى ذكروحى په ده باندې په منځ ځمونږكې ( نه ده شوې وحى ) بلكې دى ډيردرواغجن متكبردى ( چې پخپله ځان غټوي )

    سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ﴿٢٦﴾

    ژرده چې پوه به شي دوى صباح ( په وخت دنزول دعذاب كې يا په ورځ دقيامت كې ) چې څوك دى هغه پردرواغجن متكبر.

    إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ﴿٢٧﴾

    پس منتظراوسه نه ( اى صالح ! ) دوى ته اوصبروكړه ( يعنې وګوره ! چې څه نتيجه راوځي ؟

    وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ ۖ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ ﴿٢٨﴾

    اوخبر كړه دوى ( په دې ) چې بيشكه اوبه ويشلې شوې دي په منځ ددوى ( اوداوښې ) كې هروارداوبو ته حاضركړى شوى دى ( خاوندان داوبوپه خپل وار) .

    فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ ﴿٢٩﴾

    نوراوباله دوى ملګرى خپل ( لپاره دوژلوداوښې نوتوره يې واخيسته ) پس پرې يې كړې پښې ( دهغې اوښې اومړه يې كړه )

    فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٠﴾

    پس څرنګه ؤعذاب ځمااوويرول ځما

    إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ ﴿٣١﴾

    بيشكه مونږوليږه مونږپرهغوباندې غږيو( دجبريل ) نوشول دوى لكه وچ مات شوى ( ټوټې ټوټې خس خاشاك واښه دشپول جوړوونكى ) .

    وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿٣٢﴾

    اوخامخاپه تحقيق آسان كړى دى مونږقرآن لپاره دذكريادولوپنداخيستلونواياشته څوك بادوونكى پنداخيستونكى ؟

    كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ﴿٣٣﴾

    درواغجن كړى ؤ قوم دلوط ويروونكي انبياء لره

    إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ ۖ نَجَّيْنَاهُمْ بِسَحَرٍ ﴿٣٤﴾

    بيشكه مونږليږلى ؤ مونږپردوى باندې بادكاڼې ويشتونكى مګركورنۍ دلوط وموژغورل دوى په پيشملي كې

    نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ﴿٣٥﴾

    له جهته دمهرباني له نزده ځمونږ همداسې ( دآل لوط په شان ) جزاء وركوومونږهغه ته چې شكروباسي حق مننونكي وي .

    وَلَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ ﴿٣٦﴾

    اوخامخاپه تحقيق ويرولى ؤ ( لوط) دوى لره له نيوله ځمونږ څخه نوشك وكړدوى په ويرولو( دهغه كې ) .

    وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾

    اوخامخاپه تحقيق غوښتى ؤ دوى لدغه ( لوط څخه ) ميلمانه دهغه ( بدكارۍ ته ) نومحوړندې كړى مونږسترګې ددوى پس (وفرمايل الله دوى ته په ژبه دملائكوچې ) وڅكۍ تاسې ثمره دعذاب ځمااودويرولوځما.

    وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُسْتَقِرٌّ ﴿٣٨﴾

    اوخامخاپه تحقيق راغلى ؤ دوى ته په وخت دصباح كې عذاب چې ثابت قرارونيوونكى ؤ ( پدوى باندې نو( وفرمايل الله دوى ته په ژبه دملائكوچې

    فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٩﴾

    وڅكۍ تاسې ثمره دعذاب ځمااودويرولوځما.

    وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿٤٠﴾

    اوخامخاپه تحقيق آسان كړى دى مونږقرآن لپاره دذكريادولوپنداخيستلونوآياشته څوك يادوونكۍ پنداخيستونكى

    وَلَقَدْ جَاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ﴿٤١﴾

     اوخامخاپه تحقيق راغلى ؤ( فرعون او) قوم دفرعون ته ويروونكى .

    كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ ﴿٤٢﴾

    درواغجن كړل هغوى دلائل دقدرت ځمونږټول نوونيول مونږدوى په نيولودذات ډيرغالب اوقادرسره

    أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولَٰئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَرَاءَةٌ فِي الزُّبُرِ ﴿٤٣﴾

    آياكفارستاسې ( اى عربوا ) غوره دى له ړومبنيو( كفارو) دتاسې څخه ياتاسې ته ( حكم ) دخلاصي دى په ( ړومبنيو) كتابوكې

    أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ ﴿٤٤﴾

    آياوايي دوى ( چې ) مونږيو يوټولى مرستې كوونكى يوله بل سره بدل اخيستونكى .

    سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ ﴿٤٥﴾

    ژرده چې ماته به كړه شي جمع ( ددوى ) اووبه ګرځوي دوى شاوې خپلې ( مسلمانانوته له جنګه ) .

    بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

    ( دغه قتل اوماتې كافي نه ده دوى ته ) بلكې قيامت دى وخت ځاى دوعدې ( دعذاب ) ددوى اوقيامت ډيرسخت دى ( چې نلري هيڅ علاج ) اوډيرتريخ دى ( له عذابه ددنيانه )

    إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿٤٧﴾

    بيشكه ګنهګاران په ګمراهي كې دى اوپه اورګرم ( ددوزخ اوليونتوب ) كې دى

    يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

    هغه ورځ چې راكش كړل به شي دوى په اور (ددوزخ ) كې په مخوددوى ( وبه ويل شي دوى ته زجراچې ) وڅګۍ تاسې ( مزه ) دمس كولورسيدلو( داور) ددوزخ .

    إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ﴿٤٩﴾

    بيشكه مونږهرشى پيداكړى مودى په ( ړومبني ازلي اندازه سره)

    وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿٥٠﴾

    اوندى امرځمونږ( يوشي لره چې اراده موكړې ده هغه دپيداكولو) مګر( امر) يوځل لكه رپول دسترګو.

    وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ﴿٥١﴾

    اوخامخاپه تحقيق هلاك كړى دى مونږمشابه نظائر) ستاسې ( له سابقه ؤاممو…… ) نوآياشته څوك يادوونكى پنداخيستونكى .

    وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ ﴿٥٢﴾

    اوهرهغه شى چى كړى دى هغوى ( ليكلي شوي دي ) په ( پاڼوداعمالنامې ددوى اوپه ) لوح محفوظ كې .

    وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ ﴿٥٣﴾

    اوهروړوكى اولوى ( عمل كه خيروي كه شروي ) ليكلي شوي دي ( په لوح محفوظ كې ) .

    إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿٥٤﴾

    بيشكه ويريدونكى به په جنتوكې وي اوپه ويالوكې وي ( چې څكي له اوبوشرابوشاتو، شودودهغو)

    فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ﴿٥٥﴾

    په مجلس ( حق ) رښتيا( دجنت ) كې په نزددپاچالوى قدرت لرونكى ( چې هيڅوك يې نشي عاجزولى ) .