اسلامي سرچينو

    1. home

    2. article

    3. سورة ص(پښتو ژباړه)

    سورة ص(پښتو ژباړه)

    سورة ص(پښتو ژباړه)
    Rate this post

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

    ص ۚ وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ﴿١﴾

     قسم دى په قرآن چې څښتن دپندذكربيان ، شرف ، شهرت ، عظمت دى ( داسې نه دۍ چې كفار دمعبودانو په نسبت وايي )

    بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ﴿٢﴾

     بلكې هغه كسان چې كافران شوي دي په كبر، سركشۍ كې دي ( له قبوله د-حق ) اوپه مخالفت كې دي ( له مسلماني سره ) .

    كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ ﴿٣﴾

     ( نه ګوري منكران چې ) څومره ډيرهلاك كړي دي مونږپخواله دې څخه له اهل دزمانې پس نارې به يې وهلې ( عندنزول العذاب ) حال داچې نه به ووهغه وخت دخلاصيدلو( اودتښتيدلو)

    وَعَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ ۖ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ ﴿٤﴾

     اوتعجب كوي ( كفار) لدې نه چې راغلى دى دوى ته ( نبي ) ويروونكى له دوى نه اووايي داكافران چې دغه ( ويرونكى نبي ) سا-حركوډګردى درواغجن .

    أَجَعَلَ الْآلِهَةَ إِلَٰهًا وَاحِدًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ ﴿٥﴾

     آياده ګرځولي دي دغه ( ۳۶۰) معبودان الله يو؟ بيشكه دغه ( ګرځول دډيرومعبودانويوه ته چې تاسې معبودان پريږدئ اوديوالله عبادت كوئ ) خامخايوشى ډيرعجيب دى ( چې مثل نه لري )

    وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلَىٰ آلِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ ﴿٦﴾

     اولاړل په تلوار سره مشران لدوى نه ( له مجلسه چې سره ويونكي وويوبل ته ) چې ځۍ ( پاڅئ له دې ځايه ) اوصبر وكړئ ( اومحكم اوسئ ) پر( عبادت د) معبودانوخپلو. بيشكه دغه شى ( توحيد) خامخايوشى دى چې اراده يې كړى شوې ده ( له مونږڅخه )

    مَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هَٰذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ ﴿٧﴾

     نه دى اوريدلى مونږدغه ( توحيد، وحدانيت ) په دين وروستني ( عيسوي ) كې نه دى دغه ( توحيد ) مګرله خپله ځانه جوړكړى شوي دروغ دي .

    أَأُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي ۖ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ ﴿٨﴾

     آيانازل شوى دى پردغه ( محمد) ذكرقرآن له منځ زمونږ( غټانو ) بلكې دوى په شك كې دي له ذكره قرآنه پنده زما( بل څه منشانلري ) بلكې ندى څكلى دوى عذاب زما( كه نه شك به يې ورك شوى واى ) .

    أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ ﴿٩﴾

     آياپه نزدددوى دى خزانې درحمت درب ستاچې ډيرغالب قوي ښه بښونكى دى ؟

    أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبَابِ ﴿١٠﴾

     آيادوى لره دى سلطنت دآسمانونواوځمكې اودهغوټولوشيانوچې په منځ ددغوكې دي ؟ پس ودى خيژي ( دوى آسمان ته ) په اسبابو( رسوو نكيو) سره .

    جُنْدٌ مَا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزَابِ ﴿١١﴾

     دوى خويولښكرگوټى دى په دغه ځاى كې چې ماتې وركړى شوې له هغوډيرولښكروڅخه دى

    كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ﴿١٢﴾

    تكذيب كړى ووپخوالدوى نه قوم دنوح او( قوم د) عاداو( قوم د) فرعون چې خاونددميخووو.

    وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ ۚ أُولَٰئِكَ الْأَحْزَابُ ﴿١٣﴾

     او( قوم د) ثموداوقوم دلوط اواهل دځنګله ( چې شعيب ورمبعوث شوى وو) دغه كسان ( همغه ) لوىې لونې ډلې ( اولښكرې ) وي .

    إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴿١٤﴾

     نه وه ( هريوددغوډلو) مګرنسبت ددروغويې كړى ؤرسولانود( الله ) ته پس ثابت شوعذاب زما( دوى ته ) .

    وَمَا يَنْظُرُ هَٰؤُلَاءِ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ ﴿١٥﴾

     اونه كوي انتظاردغه كسان ( كفاردمكې ) مګرچيغې يوې ته ( داسرافيل ) چې نشته هغې ته هيڅ ډيل بيرته ګرځيدل .

    وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّلْ لَنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ ﴿١٦﴾

    اووايي ( كفارتمسخرا) اى ربه زمونږژرراكړه مونږته برخه عملنامه زمونږپخواله ورځې دحساب .

    اصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿١٧﴾

     ( فرمايي الله ) صبرتحمل كوه ( اى محمده ! ) پرهغې خبرې چې وايي دوى ( تاته ) اويادكړه ( قصه ) دبنده زمونږداؤدخاونددقوت (په عبادت كې ) چې بيشكه دى ډيررجوع كوونكى ؤ ( عبادت دالله ته ) .

    إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ ﴿١٨﴾

     بيشكه چې مونږتابع مسخركړى موووغرونه لدغه ( داؤد) سره چې تسبيح به يې ورسره ويلې په آخره اوپه اوله برخه دورځې كې . تفسير : يعنې سبا او بېګا كله چې حضرت داؤد عليه السلام په تسبيح كې مشغوليده نو غرونو به هم لده سره تسبيح ويله دده په متعلق څه مضمون د ( سبا ) په سورت كې تير شوى دى هلته دې ولوست شى .

    وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً ۖ كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ ﴿١٩﴾

     او( بل تابع اومسخركړي و مونږ) مرغان حال داچې ټول كړى شوى به ؤ ( صفونه صفونه ) هريو ( له دوى ) به ده ته رجوع كوونكى ؤ( په طاعت سره )

    وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ ﴿٢٠﴾

     تفسير : يا به ګرد له ده سره يو ځاى كيدل او د الله جل جلاله په طرف به يې رجوع كوله كما قال بعض المفسرين . اوقوي محكم كړى ؤمونږملك سلطنت ددغه ( داؤد) . اوورموكړده ته حكمت ( نبوة تدبيردټولوامورو) اوفصل الخطاب ( دحق اوباطل بيان شافي په هرمقصدكې )

     وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ ﴿٢١﴾

     اوآياراغلى دى تاته ( اى محمده ! ) خبردجګړه كوونكوكله چې راوختل ( پاس له ديواله د) عبادتخانې

    إِذْ دَخَلُوا عَلَىٰ دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَىٰ سَوَاءِ الصِّرَاطِ ﴿٢٢﴾

     كله چې ننوتل ( ټول ) پرداؤدباندې ( اوده وليدل ) پس وويريد( داؤد) لدوى نه ( چې دوى ولې راوختل له ديواله ؟ راننوتل بې له اجازې نه ؟ ) . كله چې ننوتل ( ټول ) پرداؤدباندې ( اوده وليدل ) پس وويريد( داؤد) لدوى نه ( چې دوى ولې راوختل له ديواله ؟ راننوتل بې له اجازې نه ؟ ) . وويل دوى مه ويريږه ( مونږدوه ډلې ) جګړه كوونكي يوچې ظلم كړى دى ځينوزمونږپرځينونوروپس حكم وكړه په منځ زمونږكې په حق سره اولرې مه غورځوه ( ظلم مه كوه پرمونږباندې ) اوبرابركړه مونږسمې لارې ( دانصاف ته ) .

    إِنَّ هَٰذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ ﴿٢٣﴾

     بيشكه چې دا( سړى ) ورورزمادى ده لره نهه نوي ميږې دي اومالره يوه ميږه ده پس وايي دى ماته كفيل وګرځوه ماددې ( يوې ميږې اوماته يې راكړه ) اوغلبه يې كړې ده پرماپه خطاب خبروكې هم.

    قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ [۩] ﴿٢٤﴾

      وويل ( داؤد) خامخاپه تحقيق چې ظلم كړى دى ده پرتاپه غوښتلودميږې ستا( چې يوځاى يې كړى ) له ميږوخپلوسره اوبيشكه چې ډيرله خلطاؤشريكانوخامخاظلم ( تيرى ) كوي ځنې ددوى پرځينونورومګر( تيرى ) نه كوي هغه كسان چې ايمان يې راوړى دى اوكړي يې دي ښه ( عملونه ) اوډيرزيات لږدي ( داسې كسان په منځ ) ددغوشركاؤكې . اومتيقن پوه شوداؤدپدې چې بيشكه همداخبره ده چې وازمويه مونږدى نوبښنه يې وغوښته له رب خپل اوپړمخې پريوت په دغه حال كې چې ركوع سجده كوونكى ؤ ( الله ته )

    فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٢٥﴾

     اوبيرته راجع شو( الله ته په توبه سره) پس وموبښله مونږده ته هغه (خطاء دده ) اوبيشكه ده ته په نزدزمونږكې خامخامرتبه ده اوښه ځاى دورتلودى .

    يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ ﴿٢٦﴾

     اى داؤده بيشكه مونږګرځولى مويې ته خليفه په ځمكه كې چې ( لوى سلطنت مودركړى دى)پس حكم وكړه په منځ دخلكوكې په حق سره اومتابعت مه كوه دهوا( دنفس په احكاموكې ) پس ګمراه به كړي ( دغه هوا) تاله لياره دالله بيشكه هغه كسان چې ګمراه كيږي له ليارې دالله ( بعدم الايمان به ) شته دوى ته عذاب سخت . په سبب دهيرولوددوى ورځې لره .

    وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ﴿٢٧﴾

     اونه دى پيداكړى مونږدغه آسمان اوځمكه اوهغه ټول مخلوقات چې ددغودواړوپه منځ كې دي په باطله سره دغه ( پيداكول ددغوپه باطله سره ) ګمان دهغوكسانودى چې كافران شوي دي . پس عذاب هلاك خرابي ده لپاره دهغوكسانوچې كافران شوي دي له اوره ( چې سوځي به پكې ) .

    أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ﴿٢٨﴾

     آياوبه ګرځوومونږهغه كسان چې ايمان يې راوړى دى اوكړي يې دي ښه ( عملونه ) په شان دفساد كوونكو په ځمكه كې ( بلكې نه يې ګرځوو) ؟ آياوبه ګرځوومونږ پرهيزګاران په شان دبدكارانو؟ ( بلكې نه يې ګرځوو! )

    كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿٢٩﴾

     ( دغه قرآن ) يوكتاب دى چې نازل كړى مودى هغه تاته ( اى محمده !) بركتناك دى لپاره ددې چې فكروكړي ( كفار) په آيتونودده كې اولپاره ددې چې پندواخلي پرې خاوندان دصافوعقلونو .

    وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿٣٠﴾

     اووموباښه داؤدته سليمان . چې ښه بنده ؤ بيشكه چې دى ډيررجوع كوونكى دى ( الله ته )

    إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ ﴿٣١﴾

     كله چې وړاندې كړى شوپه ده باندې په آخردورځې كې هغه ګړندى خاص آسونه په دريوپښوولاړاوديوې سوي نوكه يې په ځمكه لګولى

    فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ ﴿٣٢﴾

     نووويل ( سليمان ) بيشكه زه چې يم غوره مې كړه مينه دآسونوپه ذكردرب خپل ترخپل ترهغه پورې چې پټ شو(لمر) په پرده كې ( بياوويل سليمان ) بيرته راولئ دغه آسونه ماته

    رُدُّوهَا عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ ﴿٣٣﴾

     ( نوروته رايى وستل ) پس شروع وكړه ( سليمان ) په وهلوددې آسونو( په توره ) په پنډيواوغاړو( يعنې پښې اوغاړې يې ترې پرې کړې اوټول يې حلال او خيرات كړل ) .

    وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ ﴿٣٤﴾

     اوخامخاپه تحقيق ازمولى دى مونږسليمان اوغورځولى موؤپرتخت دده يوجسد( بې روحه ) بيارجوع وكړه ده ( الله ته ) .

    قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿٣٥﴾

     وويل ( سليمان ) اى ربه زمامغفرت بښنه وكړه ماته اوراكړه ماته داسې ملك لوى سلطنت چې نه ښائيږي ( اونه وي ) بل هيچالره وروسته له ما( اوغيرله ما) څخه ، بيشكه همداته ( اى زماربه ! ) ته ډير بښونكى وركوونكى يې .

    فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ ﴿٣٦﴾

     پس مسخرتابع كړمونږدغه ( سليمان ) ته بادچې چليده په امرحكم دده سره نرم نرم هرچيرته چې اراده به وشوه دده

    وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ ﴿٣٧﴾

     او( مسخركړل مونږده ته پيريان ) شيطانان هربناكوونكي ( دښولوړوعمارتو) اوغوټه وهونكي ( په لويوبحاروكې لپاره دايستلودجواهرو)

    وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ ﴿٣٨﴾

     او( تابع موكړسليمان ته ) نور( سركش شيطانان ) تړل شوي په ځنځيروكې ( لپاره دتاديب اودفع دضرر) .

    هَٰذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿٣٩﴾

     دغه ( سلطنت اوتسخير) عطاء بښنه زمونږده پس احسان كوه ( له هرچاسره ) يايې وساته ( له خپل ځان سره ) بې له حسابه.

    وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٤٠﴾

     اوبيشكه چې ده ته په نزدزمونږخامخاقرب دى ( په دنياكې ) اوښه ځاى دورتلودى ( په عقبى كې ) .

    وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ ﴿٤١﴾

     اويادكړه ( اى محمده ! ) بنده زمونږايوب كله چې غږيې وكړرب خپل ته چې بيشكه زه چې يم مس كړى يم شيطان په ايذاء اوتكليف سره .

    ارْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَٰذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ ﴿٤٢﴾

     ووهه ( ځمكه ) په پښه خپله ( نوويوهله اواوبه راووتې ) دغه دى ځاى دغسل يخ اواوبه دڅښلو ( نوغسل يې وكړاوبه يې وڅښلې جوړشو)

    وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ ﴿٤٣﴾

     اووموبښل دغه ( ايوب ) ته اهل دده ( په بيرته ژوندي كولو ) او په مثل ددوى له هغوى سره له جهته دمهربانۍ له خپله طرفه اولپاره دذكرپند اخيستلو خاوندانو دصافوعقلوته.

    وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿٤٤﴾

     اوونيسه په لاس خپل جارو( دكڼكو) پس ووهه په هغه جارو( دكڼك) سره ( ښځه خپله ) اومه حانثوه ځان خپل ( په ترك دوهلو كې ) بيشكه مونږ وموندمونږدغه (ايوب ) صبرناك ( په سختيو) ښه بنده ؤ دى ، بيشكه چې دى ډيررجوع كوونكى ؤ الله ته .

    وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ ﴿٤٥﴾

     اويادكړه (اى محمده !) بندګان زما ابراهيم اواسحاق اويعقوب خاوندان دلاسواودسترګو( كوونكي دصالحه ؤ اعمالوليدونكي دآيات الله).

    إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ ﴿٤٦﴾

     بيشكه مونږخالص كړي مودي دوى په خالص خوى سره په ذكريادولودكور( دآخرت ) .

    وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ ﴿٤٧﴾

     اوبيشكه دوى په نزد زمونږ خامخاله غوره كړ يوشويوبهتروخلكو( دزمانې خپلې ) وو

    وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيَارِ ﴿٤٨﴾

     وواويادكړه ( اى محمده ! ) اسمعيل اواليسع اوذالكفل ( خاونددضمانت ) اودغه ټول ( مذكورين ) وو له خاوندانودخير( په خلكوكې ) .

    هَٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٤٩﴾

     حال داچې دغه ( بيان دانبياؤ) ذكرپنددى ( هرپنداخيستونكي ته ياپه دنياكې ښه ذكرددوى دى ) . اوبيشكه لپاره دپرهيزګارانوخامخاښه ځاى دورتلودى ( په آخرت كې )

    جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوَابُ ﴿٥٠﴾

     جنتونه دي دهميشه هستوګنې پدې حال كې چې تل پرانستلي وي دوى ته دروازې ( دجنتو) .

    مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ ﴿٥١﴾

     تكيه وهلي (ناست به وي مؤمنان ) په دغو( جناتو) كې چې غواړي به ( دغه جنتيان ) په هغوكې ميوې ډيرې او ( شيان د) څښلو.

     وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴿٥٢﴾

     اووي به په نزدددوى ښځې بندونكى دسترگو ( ميړوخپلوته ) همځولى ( پخپل منځ كې ياله ميړوسره )

     هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ ﴿٥٣﴾

     داهغه دي چې وعده به يې كول كيده ( له تاسره په دنياكې لپاره دخوښي ) دورځې دحساب .

     إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ ﴿٥٤﴾

    بيشكه چې دغه خامخاداسې رزق زمونږدى چې نشته ده لره خلاصيدل .

     هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ ﴿٥٥﴾

     دغه ( حال دمطيعانووو) اوبيشكه لپاره دسركشانوخامخابده مرجع ده

     جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿٥٦﴾

     ( چې هغه ) دوزخ دى چې ننوځي دوى په هغه كې ، پس بده بستره ده ( دادوزخ )

     هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ ﴿٥٧﴾

     دادى عذاب دكفاروپس ودى څكي دوى دا ايشيدلي اوبه ( چې ټوټې ټوټې كيږي كولمې ددوى ) او( د دوزخيانو دجراحاتوبدبويه ) زوى

     وَآخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ ﴿٥٨﴾

     اوڅه بل ( قسم عذاب ) له قسمه دهغه تيرعذاب رازرازقسمونه

     هَٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُو النَّارِ ﴿٥٩﴾

     ددغه يوفوج دى ( دتابعانو) چې ننوتونكى دى په سختي له تاسې سره نه دې وي خوشالي ځاى دآرامي دوى ته ، بيشكه چې دوى ننوتونكي دي اورته ،

     قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ ۖ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ الْقَرَارُ ﴿٦٠﴾

     وايي ( دغه تابعان متبوعانوته ) بلكې تاسې چې يئ نه دى وي خوشالي په تاسې ( په ځاى موندلودآرامۍ ) تاسې راوړاندې كړى دى دغه ( عذاب ) مونږته پس بدقرارځاى دى ( دادوزخ )

      قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ ﴿٦١﴾

     وبه وايي ( تابعان ) اى ربه زمونږهرچاچې ړومبى تياره كړې وه؟ ده مونږته دغه لياره ( دكفر) پس زيات كړه ورته عذاب دوچنده په اوركې .

     وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرَارِ ﴿٦٢﴾

     اووبه وايي ( مشركان دكفارو) څه مانع ده مونږته چې نه وينوهغه سړي چې وومونږچې شميرلي مووو هغوى له اشراروڅخه .

     أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ ﴿٦٣﴾

     آيانيولى مووودوى په مسخروسره ياكه كږې ( چپې ) شوي دي له هغوى څخه سترګې زمونږ( چې نه يې وينوپه دوزخ كې )

     إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ ﴿٦٤﴾

     بيشكه دغه ( مذكوره قصه داهل النار) خامخاحقه رښتياده جګړه كول ددوزخيانوپه منځ خپل كې .

    قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنْذِرٌ ۖ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ﴿٦٥﴾

     ووايه ( اى محمده ! دوى ته )بيشكه همداخبره چې زه ويروونكى يم ( دعالم له عذابه )اونشته هيڅ بل حق معبودبې له الله چې يوډيرقهركوونكى دي

     رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ﴿٦٦﴾

     رب داسمانواودځمكې اودهغوټولوشيانودى چې په منځ ددوى كې دي ( ملكاخلقا وعبيدا ) ښه غالب قوي دى ( په انفاذداحكامو) ښه بښونكى دى ( دخطياتو) .

     قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾

     ووايه ( اى محمده ! ) دوى ته دغه ( قرآن ياعذاب ) خبره ډيره لويه ده

     أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾

     چې تاسې لدينه مخ ګرځوونكى يئ ( اوهيڅ غورپكې نكوئ ) .

     مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿٦٩﴾

     نشته مالره هيڅ قدرعلم پوه په هغه ټولي ډيرپورته لوى ( دملائكو) كله چې سره جګړې يې كولې ( په شان دآدم كې بې له وحيه )

     إِنْ يُوحَىٰ إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿٧٠﴾

     وحې نه كوله كيږي ماته مګرددې چې بيشكه همداخبره ده چې زه ويروونكى يم ښكاره ( له عذابه ) .

     إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ ﴿٧١﴾

     ( يادكړه ) هغه وخت چې وفرمايل رب ستاپرښتوته چې بيشكه زه پيداكوونكى يم ديوبشر( آدم ) له خټې څخه .

     فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ ﴿٧٢﴾

     پس كله چې برابركړما( قالب د) هغه ( په ښه شكل سره ) اوپوكړماپه هغه قالب كې له روح خپل . پس پريوځئ ( تاسې ټول اى پرښتو! تعظيماده ) ته سجده كوونكى

     فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿٧٣﴾

     پس سجده وكړه ملائكوټولودوى ټولومګرابليس ( چې هغه ونه كړه سجده ) .

     إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿٧٤﴾

     ټولومګرابليس ( چې هغه ونه كړه سجده ) . اولوئى وكړه اووودى ( په علم دالله كې ) له كافرانو .

     قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ ﴿٧٥﴾

     وفرمايل ( الله ) اى ابليسه څه شي منع كړى يې ته لدينه چې سجده وكړې ( ته ) هغه شي ته چې پيداكړى دى ماپه دواړو( بلاكيف ) يدوخپلو. آيا تكبردې وكړ ياكه يې ته له لويانو

     قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ ۖ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ﴿٧٦﴾

     وويل ( ابليس په ځواب كې ) زه غوره يم له دغه ( آدم ) څخه پيداكړى يم له اوره اوپيداكړى دى دى دغه ( آدم ) له خټو.

     قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ﴿٧٧﴾

     وفرمايل ( الله) پس ووځه له جنته ( ياله ملكې صورته اى ابليسه ! ) پس بيشكه ته رټلى شوى يې .

     وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ ﴿٧٨﴾

     اوبيشكه پرتادې لعنت زما تر ورځې دجزاء پورې .

     قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿٧٩﴾

     وويل ( ابليس ) اى ربه زماپس مهلت راكړه ماته ترهغې ورځې پورې چې پورته كول شي مړى ( له قبرونونه ) .

     قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ﴿٨٠﴾

     وفرمايل ( الله ) پس بيشكه ته ( اى ابليسه ! ) له مهلت وركړشويوڅخه يې

     إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ﴿٨١﴾

     ترورځې دوخت معلوم پورې ( چې نفخة الاولى ده ) .

     قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٢﴾

     وويل ( ابليس ) پس قسم دى په عزت ستاچې خامخاګمراهان به كړم هرومرودوى ټول .

     إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ﴿٨٣﴾

     مګرهغه بندګان ستالدوى څخه چې خلاص كړى شوى دى ( له شرك شك عصيان څخه چې مؤمنان دي )

     قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ ﴿٨٤﴾

     نووفرمايل ( الله ) چې پس حقه خبره همداده اوحقه خبره زه وايم .

     لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٥﴾

     خامخاډك به كړم هرومرودوزخ له تانه ( اوستاله اولادنه ) اوله هغه چانه چې متابعت يې كړى وي ستالدغو( انسانانو) نه له ټولوڅخه

     قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ﴿٨٦﴾

     ووايه ( اى محمده ! دوى ته ) نه غواړم زه له تاسې پدې ( قرآن ياتبليغ ) ځانته هيڅ اجر ، اونه يم زه له تكليف كوونكيونه ( په جوړولودقرآن كې له ځانه )

     إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿٨٧﴾

     نه دى دغه ( قرآن ) مګرپنددى لپاره دعالميانو

    وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ ﴿٨٨﴾

     اوخامخاعالمان به شئ هرومروپه خبر( دصدق ) ددې ( قرآن ) لږڅه وروسته ( پس له يومدته چې دقيامت ورځ ده )